Zomer 2006
Start Streekinformatie Zomer 2005 November 2005 Pasen 2006 Mei 2006 Zomer 2006 November 2006 Pasen 2007 Mei 2007 Zomer 2007 November 2007 Kerst 2007 Pasen 2008 Mei 2008 Zomer 2008 Pasen 2009 Zomer 2009 2010 2011 Contact en links Zoeken op deze website

 

't Is weer voorbij die mooie zomer
Die zomer die begon zowat in mei
Ah, je dacht dat er geen einde aan kon komen
Maar voor je 't weet is heel die zomer alweer lang voorbij

Wie kent er niet het liedje van Gerard Cox, die nogal melancholisch zingt over de voorbij zomer... ?  Alhoewel we beide een totaal andere invulling aan onze zomer hebben gegeven, speelden we beide 'jeu de boules' en betreuren we het nu dat die mooie zomer alweer voorbij is!!

In de Puy-de-Dôme werden een hele resem activiteiten georganiseerd tijdens de zomermaanden en dit door verschillende initiatiefnemers.  Geen tijd dus voor verveling, ook al was het de eerste twee weken van mijn vakantie te warm om op verplaatsing te gaan wandelen. De enige wandelingen die ik elders heb gemaakt zijn deze in het natuurreservaat 'Vallée de Chaudefour', in de site van Arvie, rond het meer 'Lac de Bourdouze' en een wandeling op en rond Puy Mary.  Voor de rest hebben Bono en ik, met de stafkaart in de hand, bijna elk pad doorkruist dat er in Mazoires en omgeving te vinden is.  Resultaat: naast de twee wandelingen die ik er al kende (zie vorige verslagen) heb ik enkele mooie parcours ontdekt.  Frustrerend is wel dat ze in Mazoires en omgeving zelf ook wel wat aan 'landinrichting' doen: wat oorspronkelijk aangegeven staat als pad is soms plots afgezet met prikkeldraad en is 'wei' geworden, wat dan in praktijk betekent dat ik door een wei met koeien zou moeten (doe ik niet met Bono).  Of in enkele gevallen was het pad erg begroeid, wegens ongebruik, zodat het onbegaanbaar was.  Enfin, niet getreurd, ziehier het resultaat van de gevonden parcours rond Mazoires:

 

Wandelingen

 

Mazoires - Les Angles - Cuzol - stuk 'Tour du Cézalier' over puy de Domarège - Mazoires (ongeveer 2 uur wandelen)

 

Om deze wandeling volledig 'rond' te krijgen hebben we 3 voormiddagen moeten 'proberen'!  O.a. het stuk tussen Les Angles en Vèze was 'wei' geworden waar we dan op onze 'schreden' zijn teruggekeerd.

De eerste foto onder is de ontginning van de Puy de Domarège.  De bruine korrels die ze eruit halen worden gebruik om 's winters te strooien (zoals ze hier met zout strooien), het wordt tevens gebruikt in bloembakken voor waterregulatie (wordt in België als zodanig verkocht). 

 

 

ontginning van puy de Domarège beek 'Cuzol' zicht op vallei
Col de la pierre plantée ter hoogte van het dorpje Cuzol richting Cuzol

 

 

Mazoires - Flay- Puy de Domarège- Mazoires

 

Deze wandeling heb ik niet rond gekregen, niet als ik vertrok via Flay (onverwachte prikkeldraad) en niet als ik vertrok via de Puy de Domarège ( de weg hield op te bestaan nadat ik de rivier 'Flay' had gevonden en dit op verschillende punten). We hebben er toch goed gewandeld.

 

 

weg naar Flay weg naar Flay Bono in de rivier de Flay

dorp: Flay

pad dat plots afgezet was met prikkeldraad

 

 

Mazoires (ongeveer 40 minuten wandelen)

 

Af en toe sluit ook Arlette een weg af met koord, maar als dat niet het geval is is er nog een mooie wandelweg rond enkele weien in Mazoires.

 

 

 

Wandeling 'site naturel d'Arvie'

In de Auvergne zijn tal van (zoute) (borrelende) waterbronnen terug te vinden.  Verleden jaar heb ik de zoutwaterbron van Bard bezocht. Net buiten Ardes-sur-Couze ligt het gebiedje 'Arvie' waarin ook borrelende zoutwaterbronnen (licht gezouten) zijn.  De eerste bron die er werd aangetroffen werd ingemetseld (zie foto).  Het bedrijf 'Arvie' (behorend tot de Danone-groep), dat in de buurt gevestigd is, bottelt dit water.  Het gebied ligt in de vallei van de Couze d'Ardes, deze rivier stroomt ook door het gebied zelf, heel mooi.  Er is een wandelpad van enkele kilometers aangelegd.

toegang tot het gebied Couze d Ardes stroomt erdoor mijn manneke in het bos
ingekapselde bron

borrelend water

1,25 liter ligt bruisend water Arvie, het bedrijf dat het water bottelt

 

Lac de Bourdouze

Dit gletsjermeer ligt op het grondgebied van Besse en is zo'n 105 ha groot.  Er kan maar aan één kant gewandeld worden, de andere zijde is veengrond en er is geen doorkomen aan!  Er mag niet gezwommen worden, al heb ik dit oogluikend toegestaan aan de Bonoman, er mag wel gevist worden.

lac de bourdouze

 

La Réserve Naturelle de Chaudefour

Nu moet ik toch eerst iets zeggen over mijn verrassende ontdekking.  Vaak als ik met de auto wegging kwam ik langs een wandelpad met een bord.  Deze keer had ik mij de moeite genomen om eens te kijken wat erop stond: 'Jacquette'. Dat is al iets gemakkelijker om op te zoeken wat voor plek het daar is.  En wat blijkt..... op het grondgebied van Mazoires nog wel te verstaan, is er een natuurreservaat van nationaal belang.  'Rocher de la Jacquette', van 18,38 ha, klein weliswaar.  Het is oorspronkelijk als beschermd gebied geklasseerd omdat de Oehoe er nog huist en deze is in Frankrijk en verder in heel Europa beschermd! En ik die dacht dat ik het mij 's nachts verbeeldde dat ik de Oehoe hoorde!  

Voorts zijn er nog 3 andere natuurreservaten van nationaal belang in de Auvergne, waarvan 1 in de Allier (Val d'Allier) en 2 in de Puy-de-Dôme.

Degene die dus in mijn departement gelegen zijn (ik begin ook al chauvinistisch te worden):

- Rocher de la Jacquette (18,38 ha) op grondgebied van Mazoires

- Sagnes de la Godivelle (24 ha) op grondgebied van Godivelle (zie zomer 2005)

- Vallée de Chaudefour (820,50 ha) op grondgebied van Chambon-Sur-Lac

In de 'Vallée de Chaudefour' heb ik een geleide wandeling gedaan.  De vallei wordt helemaal omringd met vulkanen die door het ijs, tijdens de ijstijden, flink geërodeerd zijn.  Het is een redelijk onherbergzaam gebied en we hebben er met een telelens enkele zoogdieren gezien die er nog voorkomen: marmotten, gemzen en moeflons! Er zijn ook enkele watervallen waarvan we er twee tot op enkele meters zijn benaderd (klimwerk).  Het was erg indrukwekkend om daar beneden in die vallei te staan!  Natuurreservaten zijn er verboden terrein voor honden.  Men zegt dat niet enkel de aanwezigheid van het dier storend kan zijn, maar vooral ook zijn geuren... dus Bono was er niet bij (Bono zijn geuren zijn inderdaad soms niet te harden).

Ziehier enkele foto's:

laag hangende wolken
Getrokken ergens bij de ingang van de vallei.

 

grillige rotsvormen
Foto's kunnen de natuurbeleving ter plaatse niet evenaren!

 

Merk op hoe fel de vulkanen hier al geërodeerd zijn!

 

une coulée de lave
'Une coulée de lave': lavastroom die bij afkoelen in rotsblokken is uiteen gevallen (grijze plek tussen de bomen)

 

moeflons
Moeflons !! Foto getrokken door mijn fototoestel tegen de telelens te houden.

 

De twee watervallen waar we naartoe zijn geklommen. 

 

Overzicht

 

vallei
Vallée de Chaudefour

Wandeling rond Puy Mary

De laatste dagen van mijn vakantie heb ik gezelschap gehad van collega Lieve, die op doorreis was.  Het was de bedoeling dat we een wandeling zouden maken over de bergruggen : vanaf de 'Col du Pas de Peyrol' de 'Puy Mary' (1783 m) beklimmen en dan verder naar 'Puy de Peyre Arse' (1806 m).  Volgens het Chaminagidsje zou dit ongeveer 2,5 uur duren.  Wat hebben we ons daarin verkeken!  De beklimming van de Puy Mary, ondanks of dankzij de vele trapjes die men gemaakt had, was erg vermoeiend!  Ettelijke rustpauzen werden ingelast om onze hartslag weer normaal te krijgen.  Maar goed dat we fatsoenlijke wandelschoenen aanhadden.  Puy Mary ontvangt jaarlijks zeer veel toeristen (zo'n 600.000), de meeste beklimmen Puy Mary langs de trappen en keren dezelfde weg terug.  Onze wandelgids deed ons de vulkaan aan de andere kant terug afdalen langs een ezelspadje.  Hier heb ik mijn grenzen moeten verleggen van wat ik durf!  Op sommige plaatsen was het van te gaan zitten en vooruit te komen al steunend op handen en voeten, voor de rest was het op het ezelspaadje telkens stap voor stap om te zien waar ik mijn voeten zou neerzetten.  Vooral de eerste meters waren bangelijk omdat het pad daar smal was, niks om mij angstvallig aan vast te klampen en de afgrond was steil.  Verderop werd het pad iets breder en was er niet veel durf meer nodig. Ben blij dat Lieve erbij was anders had ik het niet gedurfd.  Kloek ben ik niet.  Toen we eenmaal Puy Mary afgedaald waren en we op de bergruggen verder konden wandelen hebben we pas echt van het landschap kunnen genieten!  Prachtig, verschillende vulkanen en valleien spreidden zich rond ons uit!!!   Toen we aan de Brèche de Rolland kwamen hadden we al enkele uren gewandeld, het zag er regenachtig uit, daarom hadden we beslist om via een ander pad terug te keren en niet meer verder te lopen naar Puy de Peyre Arse. Brèche de Rolland is een steile inham in de bergrug, ontstaan door erosie, ferm klimwerk, erg steil, losse stenen en niets om je aan vast te houden.  Ik ben achteraf gezien blij dat ik de raad van het gidsje heb opgevolgd: 'chiens déconseillés'! Een volgende keer zal ik de wandelweg zeker afmaken en via een sluipweg die Brèche de Rolland omzeilen want dat was erg steil.  Puy Mary en zijn omgeving mag niet voor niets, samen met nog een 30-tal andere sites, de naam 'Grand Site de France' dragen!  Gelukkig hebben ze begrepen dat ze projecten rond duurzaam toerisme moeten uitvoeren anders zou de toeristenstroom snel fataal zijn voor het milieu. 

onderaan de Puy Mary, we begonnen vol goede moed.
Beginpunt.  Zo lijkt Puy Mary misschien niet steil, maar het was het wel!

 

het pad dat we zouden bewandelen, gezien vanop de top van Puy Mary
 Foto getrokken van op de Puy Mary.  De weg over de bergruggen is de vervolgweg .

 

ezelspad langs de 'achterkant' van Puy Mary
Dit was het zicht toen we onderaan het ezelspadje terug naar boven keken. Hier begon het wandelpad al breder te worden.

 

pad over de bergruggen
Onderweg!

 

geef toe dat het erg mooi uitzicht is!
Uitzicht op valleien en andere vulkanen!

 

Ongeveer in het midden van de foto hierboven is de Brèche de Rolland: een ferme inkeping in de bergrug, hier komt klimwerk aan te pas.  Op de foto hieronder is het beter te zien.

 

Lieve en ik
Terug beneden, gemakkelijkheidshalve via een pad langs de bergflank.

Andere uitstapjes

'Foire aux vins et aux fromages' in Besse

De lekkerste Auvergnaatse witte wijn vind ik nog altijd de Chardonnay van 2004 van Saint-Verny!  Ik breng regelmatig eens iets anders mee als ik ter plaatse ben, maar deze bevalt me nog altijd het meeste.  Toevalstreffer dat ze ook een stand hadden op de foire en heel toevallig ben ik hun wijngaarden tegen gekomen in La Roche-Blanche toen ik naar de Arverniales ging!!  Saint-Verny is de patroonheilige van de wijnboeren in de Auvergne, maar hij is wellicht in onmin geraakt, er zijn nergens feesten of zo voor hem! Ik versta dat wel, hij heeft immers niet kunnen beletten dat de schimmel 'Phylloxera' in de jaren 1800 veel wijngaarden heeft vernietigd (lees: zomer 2005).

kraampje op de foire kraamje van Saint Verny meest bezochte bar!
 

"Gergovia In his locis dux arvernorum Vercingétorix Caesarem invadentem profligavit"

Nee, ik ken ook geen Latijn, maar hogerstaande zin is de inscriptie op het monument ter ere van Vercingétorix op het plateau van Gergovie en betekent zoiets als: 'Op deze plaats heeft Vercincétorix, chef van de Arverni, een nederlaag toegebracht aan de indringer César'.  

 

Het plateau van Gergovie ligt ongeveer 6 km ten zuiden van Clermont-Ferrand op 744 m hoogte en was ten tijden van de Galliërs een oppidum. .Een oppidum (Latijn) is een, omwille van zijn topografische ligging (meestal op een heuvel of plateau), strategisch uitgekozen plaats, nog eens versterkt door de mens (bv door stenen omwalling) en waarvan de inname door de vijand moeilijk was. Gergovia was de plaats waar Vercingétorix in 52 v Chr.een cruciale overwinning behaalde op de Romeinen onder leiding van Julius Caesar.  Gergovie is het symbool van de nationale eenheid van Frankrijk en het verzet tegen de binnendringende vijand.

 

De 'Auvergne' zou zijn naam te danken hebben aan de 'Arverni', het Gallische volk waarvan Vercingetorix de leider was.  Een Standbeeld van hem staat ook in Clermont-Ferrand (zie Pasen 2006).

 

Tijdens het weekend van 22 en 23 juli werd de geschiedenis opnieuw nagespeeld op het plateau van Gergovie. Het was een groot levendig spektakel, wetenschappelijk verantwoord tot in de details. Scènes uit het dagelijks leven werden uitgebeeld, Gallisch buffet, legers met hun kledij en gevechtstechnieken werden geshowd en gedemonstreerd, gevechten werden nagespeeld.... met aangepaste muziek en uitleg van een commentator.  Heel interessant, een echte aanrader!  Wat mij vooral opviel was dat de Galliërs eigenlijk een 'zootje ongeregeld waren', ook vrouwen en jongelui werden geronseld voor het leger, ze riepen individueel wat strijdkreten en hadden gevechtskledij en materiaal allerhande.  De Romeinen daarentegen waren erg gedisciplineerd en goed georganiseerd, liepen in de pas en riepen gezamenlijk 'links, recht', (maar dan in hun taaltje), er was een aanvoerder en hadden zo'n 25 kg aan kledij en gevechtsmateriaal!

 

De foto's, die zichtbaar worden door op de foto hieronder te klikken, zijn getrokken op zondag 23 juli.

 
gevecht galliers en romeinen

  Wil je mijn foto's van de Arverniales zien? Klik dan op het slagveld hierboven!!

 

Kasteel van Murol

Het kasteel van Murol vormt, vanop afstand gezien, bijna één geheel met de basaltheuvel (rest van een vulkaan) waarop het gebouwd is en dateert uit de 12° eeuw. Tijdens de zomermaanden waren er geanimeerde groepsrondleidingen.  Boeren, wapenbroeders, ridders en edele vrouwen gaven op een ludieke manier uitleg bij het dagelijks leven uit de middeleeuwen.  Heel interessant. Anekdote: tijdens de rondleiding vloog er plots een straaljager over het kasteel waarop één van de deelnemers van de rondleiding aan de begeleidende ridder vroeg of er in de 12° eeuw ook vliegtuigen waren.  Het meisje naast mij had ook wel begrepen dat dat niet kon en suggereerde aan haar moeder 'dat het misschien wel een vulkaan was die dat lawaai gemaakt had!".

kasteel van Murol op basaltheuven uitleg over gevechtstuigen en gevechtskledij uitleg over gevechtsmateriaal en kledij
het hoofd werd uiteindelijk toch niet afgehakt om pijlen af te schieten naar de vijand beker voor mannen, vrouwen kregen potje in aardewerk
slaapkamer uit de 12de eeuw eetkamer het kasteel is niet volledig gerestaureerd zoals je hier ziet

 

 

Nonette

Nonette, dichtbij Mazoires, wordt aangeprezen als zijnde een mooi dorpje, inderdaad het was mooi met een panoramisch pad er rond. De dag dat ik er was, was het snikheet en viel er echter niets te beleven.

nonette nonette
 

Saint-Gervazy

Op een te warme dag ben ik afgezakt naar Saint-Gervazy, dichtbij Mazoires.   Saint-Gervazy heeft  een kasteel uit de 14de eeuw dat momenteel in restauratie is.  In Unsac, één van de 'deelgemeenten', een hameautje dus,  zijn er dolmen terug te vinden.  Een dolmen is een steenkamer die bestaat uit grote staande stenen, vaak overdekt door heel grote platte stenen.  Het geheel werd vaak overdekt met aarde zodat een forse heuvel ontstond.  Ze dateren uit de préhistorie, mogelijk werden ze gebruikt als begraafplaats.  Die dolmen moest ik echt zoeken met de stafkaart erbij, tenslotte vond ik een kleine houten wijzer die de site aanduidde. Hier heb ik ondervonden dat een Corsa geen terreinwagen is !

chateau saint-gervazy dolmen dolmen
 

Reyrol: fête du pain (feest van het brood)

Verleden jaar ben ik al eens gaan kijken naar dat feest, dit jaar had ik me er ook voor ingeschreven.  Ter plaatse heb ik veel bewoners van Mazoires terug gezien zodat ik al direct gezelschap had: een meevaller!  Er stonden enkele kraampjes met brood en saint-nectaire (kaas) alsook een drankenstand en natuurlijk werd er brood gebakken in de plaatselijke 'four du pain' (alle gemeenten hebben bijna zo een gemeenschappelijk broodhuisje waar iedereen mag gaan bakken). (Tussen haakjes: heb ik al eens verteld dat er in mijn huis, in het schuurtje, ook een bakoven is gemetst? vroeger was dat het geval in veel huizen.)   Het feest was ten voordelen van gehandicapten.  Het programma bestond uit een middagmaal en daarna entertainment met dansen.  Na het middagmaal ben ik opgestapt, ik hou niet zo van die hoempapa-dansen.  Ik zat aan tafel met twee koppels uit Mazoires (Annette en Robert, Lulu en Françoise), die waren ook op vakantie in Mazoires, ze hebben er een 'maison de famille'.  Er zat ook nog iemand van Vèze, een naburig gehucht, en twee personen uit Les Angles bij ons aan tafel.  Voila, zo breid ik mijn 'kennissenkring' uit zonder veel moeite te moeten doen.

het gezelschap aan tafel een drankstand met vlnr: Annette, Lulu en Françoise bakkershuisje, binnenin is een oven en plaats om te kneden of om de broden te laten afkoelen

 

 

Ardes sur Couze: fête du mouton (feest van het schaap)

Ook naar le fête du mouton was ik verleden jaar gegaan. Nieuw was 'Jour de fête en Auvergne.'  Dit is een soort feestformule voor één dag dat, dit jaar, in verschillende gemeenten van de Auvergne georganiseerd werd: telkens werd eenzelfde programma aangeboden: theater in de straat, concerten en cinema in open lucht.  In Ardes hadden ze hun 'Jour de fête en Auvergne' laten samenvallen met het jaarlijkse 'fête du mouton', dus er was die dag wel van alles te doen. 

schapen door de straten van Ardes sur Couze muziek
volksdansen voor de kinderen les facteurs: theater op straat

 

 

Naar dat feest was ik samen met Huguette gegaan.  Huguette had tot eind 2003 een café in Mazoires!  Het café was eigenlijk gewoon een woonhuis, de gelagzaal is momenteel haar woonkamer.  Op de foto hiernaast poseert ze achter haar vroegere toog en voor de drankenkast! sympathieke madame!  Ik ben op 5 augustus nog naar haar verjaardagsfeestje mogen gaan! huguette

 

Issoire

Lieve en ik hebben in Issoire een wandeling gemaakt langs bezienswaardige gebouwen.  Met meer dan 250 bouwwerken is het erfgoed in de Auvergne één van de belangrijkste van Europa. Naar eigen zeggen is het ook één van de meest zuivere.  Issoire bezit een mooie Romaanse kerk: de in de 12 de eeuw gebouwde Saint-Austremoine.  Niet dat ik zo gebouwachtig ben en er veel van afweet, maar die abdij was wel mooi, ook van binnen met prachtige schilderwerken.

 

abdij st-austremoine:voorkant abdij st-austremoine, achterkant abdij st-austremoine: binnenin is alles mooi geschilderd!
maison bartin halle aux grains zicht op de tour de l'horloge

 

 

Bezoek aan de wijncave 'Sauvat',

In Boudes zijn er nog kleine wijngaarden, hierover heb ik reeds een en ander verteld in het verslag van de zomer 2005.  Lieve en ik hebben er de cave bezocht van Annie Sauvat, eigenares van het domein 'Sauvat'.  Naast een toelichting over het productieproces hebben we uiteraard ook mogen proeven en hebben we ook één en ander gekocht, helaas moet de gekochte wijn nog 1-2 jaar op de fles blijven alvorens hij op z'n best is.  De mousserende wijn die ik kocht (champagne wordt immers enkel in de champagnestreek geproduceerd) is gelukkig al klaar voor consumptie.

De vinificatie (wijnbereiding) vindt plaats in de roestvrij stalen vaten, er wordt nog met de voeten geperst! Op de tweede foto staan de afvul- en de etiketteermachine.  Op de derde foto staat de eigenares bij enkele eiken vaten waarin de wijn rijpt.  Op het domein Sauvat gebruiken ze telkens nieuwe vaten.

vul- en etiketteermachine Annie Sauvat geeft zelf tekst en uitleg, sympathieke vrouw!
 

Fête gauloise

Lieve en ik zijn nog naar het Fête Gauloise de Farges (nabij Saint-Nectaire) geweest.  Wat een teleurstelling, wat een afgang na het bijwonen van de Arverniales! Nogal amateuristisch wat betreft de uitbeelding van scènes uit het leven van de Galliërs.  Ter plaats kon ook nog de broodoven bezocht worden en een boerderij waar Saint-Nectaire gemaakt werd, de 'Ferme Bellonte'.  Wat we van het programma gezien hebben is tegen gevallen. Daarom hier enkel een foto van de cave waarin Saint-Nectaire rijpt.

 

Integratie in Mazoires

Eén van de doelen die ik me gesteld had deze zomer was om de mensen in Mazoires beter te leren kennen.  Het is me wel gelukt, ziehier enkele beelden van het dagelijks leven.  Meestal als er samenscholingen waren waaraan in deelnam had ik mijn camera niet bij. Helaas!  Over Huguette, Lulu en Françoise, Annette en Robert heb ik al eerder verteld (zie fête du pain en fête du mouton) alsook over Raymond en Arlette (zie zomer 2005), Julienne heb ik deze zomer helaas helemaal niet gezien.

Tweemaal per week komt de bakkerswagen langs.  Hij stopt midden in het dorp en zet dan zijn claxon loeihard. Iedereen die iets nodig heeft snelt er dan naartoe.  Zo komt er ook een slagerswinkel langs.
's Avonds deed ik mee Jeu de Boules.  Deze foto is daar natuurlijk geen bewijs van.  Het bewijst wel dat Serge, Lulu, Gailetan en Robert de Hasseltse jenever op prijs stelden!
Olga bij mij thuis op bezoek.
Tijdens mijn verblijf is één van de buurmannen overleden, ik heb de plechtigheid bijgewoond.  Er was erg weinig volk, heel anders dan hier, ze sturen ook geen brieven rond.
De laatste zaterdag was ik prettig verrast door een groepje jongelui, dat onder begeleiding van een accordeonspeelster en een doedelzakspeler, rondging voor geld.  Het weekend erna zou er immers feest zijn in Mazoires ter viering van de patroonheilige. Ze haalden geld op om hun fuif te sponsoren.  Dat doet toch wat als ze zo voor uw poort muziek maken.
jojo Jojo op bezoek.
Lieve en Bono Ziehier (links op foto) mijne beste vriend, bodyguard en verdediger van have en goed: de Bono! Hij heeft mij maar flink gezelschap gehouden en zijn taak goed volbracht, ik wil hem voor geen goud missen: zo ene lieve jongen! Hier laat den onnozelaar zich gaan voor een stuk kaas, Lieve volhardt, maar de aanhouder wint....

Bono in huis halen is de beste beslissing die ik in jaren heb genomen.   Nog bedankt aan Petra om mij te steunen bij het nemen van deze beslissing  en mij bij de uitvoering ervan te helpen, ze rust nu in vrede. 

                 

 

Deze mooie vakantie is weer voorbij, maar ik heb ervan genoten!  Op dit moment is het weer triestig in Hasselt, de zomer lijkt voorbij, al is het pas eind augustus....  Ik kijk uit naar het Allerheiligenverlof en houd ondertussen de sfeer erin met gelijkgezinden van het 'Auvergne-forum' ... 

Bedankt voor het lezen en tot de volgende keer,

Bono en Ann, eind augustus 2006

Vorige Start Volgende