Pasen 2007
Start Streekinformatie Zomer 2005 November 2005 Pasen 2006 Mei 2006 Zomer 2006 November 2006 Pasen 2007 Mei 2007 Zomer 2007 November 2007 Kerst 2007 Pasen 2008 Mei 2008 Zomer 2008 Pasen 2009 Zomer 2009 2010 2011 Contact en links Zoeken op deze website

 

Wel wel wel, de winter is dan toch sneller voorbijgegaan dan verwacht: interessante ontmoetingen met Peter en Mario (hoe zou het met zijn boek zijn?)  en Filip en Katrien hebben de tijd gebroken, alsook het kiezen van een nieuwe auto: een kersenrode Kangoo! nogal wat anders dan de Corsa.  Gedaan om met ingehouden adem en op de staart drukkend van de Corsa met een laatste zuchtje de bergen van de Auvergne op te rijden, nu is het relaxed rijden in de Kangoo als met een fiere hengst die overal met gemak op en voorbij snort.  Ook Bono heeft heel wat meer plaats achterin, hij kan geen achterruit meer uitduwen met zijn rug door zich in het koffer op te spannen.

Aangename verrassing in januari: ik had een kaartje naar Mazoires gestuurd met mijn beste nieuwjaarswensen voor alle inwoners, wat ik niet verwacht had was dat ze me ook een kaartje zouden terug sturen.  Ik was daardoor blij verrast (zie hieronder, kreeg het niet in kleur ingescand).

Het huisje lag er goed bij, geen winterschade, dat is het belangrijkste.  Het was er wel erg koud na zo lange tijd onbewoond te zijn geweest.  En dan nu het verslag van de activiteiten die Linda, Bono en ik hebben gedaan tijdens onze vakantieweek.

La Pierre-Fichade (uit Chamina: Lembron et Pays des Couzes)

Deze wandeling start in Champeix en is 6,5 km lang waarover men volgens het gidsje 1u45 doet.  We hadden die wandeling gekozen omdat het dicht bij Issoire ligt waar we wilden boodschappen doen in de Carrefour.  Opvallendste van deze wandeling was de grote menhir die we op het einde van de wandeling tegen kwamen, 'Le menhir de la Pierre-Fichade'.  Een grote steen van meer dan 10 ton die 3,5 meter boven de grond uit steekt, waardoor deze menhir tot één van de grootste van de Auvergne behoort.  Hij zou er al meer dan 4.000 jaar staan.  De juiste functie van de menhirs is nog niet achterhaald, ze zouden een astronomische functie kunnen hebben of zouden kunnen dienen om het territorium af te bakenen (Bono heeft daarvoor geen steen van 10 ton nodig). Net voor het eindpunt heb ik nog een mooie gele emaillen pot gevonden waarin binnenkort geraniums of iets dergelijks in zullen staan.

ik weet niet wat dit is, een oventje? zicht op Champeix
zicht op besneeuwde Sancy
menhir de la Pierre-Fichade trots met de emaillen pot, eerlijke vinder: bono

 

Cotteuge (uit Chamina: Massif du Sancy et Artense)

Deze wandeling is 8 km lang, start in Cotteuge en duurt volgens het gidsje 3u, voor de VTT-ers onder ons: 'circuit impracticable'!  Het was een wandeling om 'U' tegen te zeggen, een stijging van 630 m naar 1.064 m inbegrepen, niet niks.   Als het ene stuk bergop achter de rug was, dan konden we ons om de hoek weer aan een andere bergop verwachten.  Gelukkig heb ik niet zo een probleem met stijgen in vergelijking met Linda ;-) Ik denk dat dit een mooie wandeling is tijdens een zomerdag want een groot deel was door een mooi bos wat zeker voldoende schaduw geeft.  Sneeuwwolken, die er dreigend uitzagen deden mijn humeur grondig dalen onder nul, de slierten mist die in  snel tempo kwamen aandrijven toen we eenmaal boven waren en de mirages (of hoe schrijf je dat?) die bij wijze van spreken 2 meter boven onze hoofden voorbijvlogen (kwestie van die Vlaamse vrouwen eens wat op te schrikken en ze de daver op het lijf te jagen) deden de wijzer van mijn barometer nog verder dalen.  Gelukkig is Linda niet zo een angsthaas als ik, bovendien heeft het verleden nogal uitgewezen dat ik beter op haar inzichten vertrouw.  Achteraf was dat wel grappig, toen die mirages over ons heen vlogen gingen bij Bono enkel de oren in de nek, Linda deed haar handen tegen haar oren, en ik.. ik zat, in een reflex, gebukt op de grond met mijn armen rond mijn hoofd.  Het was meer dan een adrenaline opstoot, alsof we even in oorlogsgebied waren, ik was er werkelijk niet goed van.  Dat geweld boven ons, samen met die sneeuwlucht deden mijn pas versnellen, ware daar niet alweer een helling...  Eenmaal beneden zagen we dat de mist 'boven' nogal meeviel.  Niet echt de meest geslaagde wandeling, maar Bono heeft zich tijdens de wandeling wel op een bepaald moment kostelijk geamuseerd, kijk maar naar de foto's!

 

 

hoog op het plateau: mistslierten kwamen in snel tempo aanwaaien  achteraf gezien viel de sneeuwlucht en de mist nogal mee

 

Le Puy-en-Velay

Ik weet het nog maar sinds kort, maar in Le Puy-en-Velay vertrekt één van de vier grote routes naar het beroemde graf van Jacobus in het Spaanse Santiago de Compostella, nl. de 'Via Podiensis'.  Vele pelgrims vertrekken er elk jaar te voet, per fiets of te paard richting Spanje en dit al sinds de twaalfde eeuw!  Als je even op Google zoekt vind je talrijke verhalen en getuigenissen van pelgrims die de tocht in barre omstandigheden hebben afgelegd.  Een beeld van St. Jacques is in de 'Cathédrale Notre-Dame' te vinden.  Deze kathedraal behoort tot het door de Unesco beschermd werelderfgoed.  Elke morgen worden er voor het beeld van St. Jacques pelgrims gezegend die op het punt staan te vertrekken.  Naast het beeld ligt een stapeltje papieren en een pen, je kan er een gebedje of boodschap opschrijven en in een verzamelbox deponeren, ze worden dan meegegeven aan een pelgrim die het meedraagt naar Santiago de Compostella.  Linda en ik waren hierdoor verrast/gecharmeerd en hebben dan ook elk een wens neergeschreven!  Voor de rest waren de beelden in de kathedraal bedekt met paarse doeken: was dat omwille van de goede week? ik weet het niet.  Alleszins is het Saint Jacques die de stad zijn religieus karakter geeft.

de cathedrale Notre-Dame    zicht op de stad vanuit de cathedrale de Notre-Dame  

zicht op de stad als je de trappen naar de kathedraal beklommen hebt    beeld van St. Jacques met papiertjes om boodschap op te schrijven

naar daar is't

spreekt voor zich

lokaal cafe

Op vele huizen waren er heilige beeldjes terug te vinden: wat een devote stad!

Op één van de hoge rotsen (een geërodeerde vulkaanpiek) staat een enorm groot bronzen beeld van Maria en kind: 'Notre Dame de France'.  Het beeld is 16 m hoog, weegt 835 ton en is gegoten uit de kanonnen die Napoleon de Russen ontfutselde.  Er is een trap waarlangs tot in de kroon geklommen kan worden.  Wegens het barre weer (sneeuw) hebben we onszelf van deze moeite ontzien.

Notre Dame de France

Notre Dame de France

Een ander kerkje waar niet omheen kan gekeken worden is Le St.-Michel d'Aiguilhe, wederom gebouwd op een geërodeerde vulkaan!

Le St. Michel d' Aiguilhe

De streek van Le-Puy-en-Velay is bekend om zijn groene linzen 'la lentille verte du Puy', blijkbaar is de vulkanische grond hier heel geschikt en heerst er een typisch microklimaat om de linzen hun lekkere smaak te geven : en dat hebben we geproefd!  Sinds 1935 bestaat er, net zoals bij wijn, voor deze groen lins een 'AOC' (Appellation d'Origine Contrôlée), enkel linzen geteeld in een bepaald gebied volgens bepaalde methoden mogen de naam' La Lentille verte du Puy' dragen.

schranspartij

Le-Puy-en-Velay is echt een grote stad met veel winkelstraten en opvallend veel patissiers met mooi en lekker uitziend speciaal gebak! We hebben de anijsbroodjes en de koekjes met linzen geprobeerd: mm!  Toen we 's middags ergens wilden eten bestudeerden we eerst de menu's die buiten ophingen.  Uit één van de gezellige restaurantjes kwam er een gast die ons bezig zag, hij prees het restaurant van zijn kameraad aan.  Toen we uitlegden dat we écht wel die linzen wilden eten heeft hij het geregeld met zijn vriend dat er bij onze menu, zowel bij het voor- als het hoofdgerecht, als extra een portie linzen zou worden voorzien: lekkerrrr...

 

Dauzat-sur-Vodable (uit Chamina: Lembron et Pays des Couzes)

Deze wandeling is 10 km en duurt 3u15, ze start in Ternant-les-Eaux.  De naam 'Ternant' komt in Frankrijk redelijk veel voor en is een Keltische naam met een geografische betekenis: ze verwijst nl. naar 2 Gallische woorden, zijnde 'tarr', wat duidt op een steile plaats en op  'nantos' wat duidt op een vallei.  Het dorp is dus gelegen in een vallei, omgeven door steile vulkanische formaties.  De naam 'Ternant-les-Eaux' tenslotte verwijst naar de aanwezigheid van minerale bronnen.  Ternant-les-Eaux is een mooi dorpje met een aantal gemeenschappelijke voorzieningen voor de bewoners: een broodoven, putten, een drinkbak, een wasplaats en een fontein (zie foto's).  Heel mooi. Deze wandeling was echt wel de moeite waard.  We wisten niet waarom een voorbijganger ons onderweg 'bon courage' toewenste, waarop Linda antwoordde: 'pas nécessaire'.... (we zijn immers eenvoudige maar échte Vlaamse vrouwen)! Dat was wel voordat we 100 m door de modder/stront op moesten baggeren omdat er geen andere doorgang was op een bepaald moment én voordat we een riviertje maar liefst vier keer moesten oversteken, zonder brug wel te verstaan.  Onze schoenen waren daarna natuurlijk wel modder- en strontvrij.  De eerste keer dat we het riviertje moesten oversteken lagen er talrijke stenen en het lukte dan ook om met droge voeten aan de overkant te geraken, de tweede keer was dat al minder en de vierde keer zijn we gewoon door het water op gelopen zonder ons druk te maken over nog nattere voeten en natte broekspijpen.  Enkel kousen uitwringen zat er uiteindelijk nog op.  Het was wel plezant en op het einde van de wandeling hebben we nog een ijzerhoudend bronnetje ontdekt.

Ternant-les-Eaux

links en rechts nog wat sneeuw

 
Ternant-les-Eaux

hier begon de modder, later was het niet meer mogelijk nog foto's te maken

Ternant-les-Eaux

niet om aan te zien en hulpbehoevend ;-)

zo stijf als een hark

ijzerhoudend bronnetje

 

Les Chaux (uit Chamina: Lembron et Pays des Couzes)

Deze wandeling is 12,5 km, duurt 4u en start in St.-Gervazy.  Dit was een hele mooie wandeling en het was voor de eerste keer ook schitterend weer!   St-Gervazy heeft een kasteel dat momenteel gerenoveerd wordt en er is een soort paardencentrum waar men terecht kan om te paard een uitstap te maken.  We hebben ons voorgenomen om dit een volgende keer eens te doen, ook in Apchat is zo een paardencentrum, Apchat ligt eveneens kortbij Mazoires.  Ik zet al een paar linken bij de 'contact en links' op de laatste blz.  Tijdens onze wandeling hadden we ook een mooi uitzicht op het kasteel van Léotoing, een volgende keer moet ik daar toch ook eens naartoe.  Geslaagd.

kasteel van St.-Gervazy in renovatie  

 

cavalerie van St. Gervazy voor een natuurwandeling

 

in de verte zicht op het kasteel van Leotoing

mooi smeden kruis

 

 wat staat er in die wandelgids?

 

Bono zwemt graag

rust

uitzicht

 

mooi dicht

 

Besse

Linda was nog nooit in Besse geweest.  Foto's van het mooie stadje zijn elders te vinden op deze site.  We hebben er ook goed gewinkeld, ze hebben er een paar winkels met  trekking materiaal, goedkoper dan bij ons, dus we hebben eens goed gekocht.  Bovendien hebben ze er lekker ijs.  

nog een schranspartij

 

Nieuwe buren

 

de nieuwe buren Tot nu toe heb ik er nog niet veel over gezegd maar in Mazoires heb ik nieuwe buren!  Uiteraard was het bang afwachten wie de nieuwe Nederlandse eigenaars van de schuur even verderop wel waren.  Van onder of boven de Moerdijk?   Ik heb geluk: ze zijn heel vriendelijk, joviaal en sympathiek en hebben dezelfde bedoelingen als ik zelf: gewoon genieten van het Franse leven en de natuur in Mazoires en omstreken zonder teveel drukdoenerij (gelukkig).  Ze gaan een grote schuur ombouwen tot een woning, ze hebben heel wat werk voor de boeg maar ze hebben er zin in.  Bij deze veel succes! Ik weet nog dat de buurman Frank heet maar de naam van de buurvrouw en die van hun Franse buldog ben ik helaas vergeten.  Voor degene die het weten, graag een seintje via 'contact en links'.

(Ondertussen hebben Ludo, van onder de Moerdijk, en Marianne, van boven de Moerdijk, laten weten dat mijn buurvrouw Lydeke heet en hun hond Spike. Ziezo nu weet ik ook weer wie mijn 2 Nederlandse lezers zijn ;-)  Wel bedankt!)

 

Voilà, dat was het weer, de batterijen zijn opgeladen!  Graag tot ergens begin juni, groeten, Bono en Ann

17.04.07

 

Vorige Start Volgende