November 2006
Start Streekinformatie Zomer 2005 November 2005 Pasen 2006 Mei 2006 Zomer 2006 November 2006 Pasen 2007 Mei 2007 Zomer 2007 November 2007 Kerst 2007 Pasen 2008 Mei 2008 Zomer 2008 Pasen 2009 Zomer 2009 2010 2011 Contact en links Zoeken op deze website

 

'Ik snuffel, dus ik ben', Bono

'Ik wandel, dus ik ben', Ann

De mooie nazomer heeft ook de Auvergnaatse natuur blijkbaar in verwarring gebracht want tijdens het Allerheiligenverlof, toen Linda en ik naar 'ginder' zijn geweest, was de herfst nog maar net ingetreden.  De bladeren begonnen te kleuren maar zaten nog bijna met z'n allen aan de bomen, de paddestoelen waren nog met talrijke soorten vertegenwoordigd en de koeien stonden nog altijd buiten.  Het weer was schitterend!

Ziehier de laatste kilometers van de weg naar Mazoires (oftewel met enige grootheidswaanzin: 'de oprijlaan naar mijn stulpje'):

D126 naar Mazoires, enkele km's voor het dorp getrokken

Wandeling op de 'Puy de Domarège'

De wandeling op de vulkaan in Mazoires, die er telkens weer bij hoort, is een echte paddestoelenwandeling geworden. Veel verschillende soorten, we hebben er echter geen durven plukken om op te eten alhoewel ik bijna zeker ben dat we ook talrijke eetbare boleten hebben gezien.  De geur in het bos was een echte paddestoelengeur. De mensen in Frankrijk plukken blijkbaar toch graag paddestoelen (behalve deze uit Mazoires die zeer argwanend zijn), ze kunnen die dan laten gaan zien in een apotheek om te vragen of ze eetbaar zijn of niet.  Wat een service!

deze zou volgens Lin eetbaar zijn.. heb me echter niet laten verleiden
eetbare boleet denk ik, had zin om hier eens goed in te bijten

 

Wandeling in 'La Réserve Naturelle du Rocher de la Jaquette'

Zoals in mijn vorig verslag al vermeld is er een natuurreservaat van nationaal belang (18,38 ha) in Mazoires en daar had ik wel eens graag rondgelopen.  Lin was bijna niet te houden en erg enthousiast, we hebben dan ook tweemaal een poging ondernomen om het gebied te verkennen.  Zoals ik het op de kaart kan inschatten is het een grote rots met er bovenop een groene weide.  De rots beklimmen is onmogelijk, het is erg onherbergzaam.  De grasvlakte bereiken bleek achteraf ook onmogelijk, we hebben wel verschillende toegangswegen gezocht, maar de enige echte weg blijkt door andere weien te lopen, niet echt toegankelijk. Op de foto's zie je de grote rots, een pad leidt er rond. Op de foto rechtsonder, van de groene vlakte met de koeien, dachten we dat het bovenop de bedoelde rots was.  Tijdens die excursies hebben we ook de toegang gezocht via het gehucht 'Badenclaud', behalve dat er geen leven te bespeuren was, enkel wat huizen die er erg aan toe waren, heb ik nog met mijn corsa vastgezeten, te stijl bergop, het ging niet, hij bolde steeds naar beneden! Lin met haar 4x4 ervaring kreeg de auto wel omhoog de weg op gereden, gelukkig.  Dat was effe spannend.  Ik denk dat ik de conservator van het gebied toch maar eens contacteer om samen in het voorjaar het gebied te bezoeken en zo mogelijk iets van de Oehoe op te vangen die hier nog huist.

Rocher de la Jacquette, vanop de weg gezien wandelweg rond de rots
nogmaals de rots weide met koeien is vermoedelijk de groene vlakte op de rots

In Saulzet hebben we nog een mooi Beauceron-vrouwtje (mijn huismerk) gezien! (De Beauceron is een Franse herdershond.)

mooi beauceron vrouwtje

'Les Coteaux et la Chaux', 15 km, uit Chamina 'Lembron et Pays des Couzes'

Deze wandeling vertrekt vanuit Le Broc waar er een mooi kerkje is en ruïnes van een middeleeuws kasteel.  De wandeling gaat via Gignat en Bergonne terug naar Le Broc.  Hieronder enkele foto's van het kerkje, vertrekplaats van de wandeling. Het kerkje lag op het hoogste punt, de ruïnes lagen er in de onmiddellijke buurt, vandaar moesten we met een trap afdalen naar het centrum. 

kerkje in Le Broc ruïnes in Le Broc
glasraam in kerk van Le Broc zo vertrok de wandeling
vergezicht op Le Broc tussen de muren van de ruïne door gekeken

Het hoogtepunt van die wandeling vond ik wel de stenen hutten (cabanes en pierres), schuil- en rustplaatsen van de vroegere herders.  Stenen muren die percelen van elkaar scheiden komen veel voor, maar die cabanes had ik nog niet eerder gezien.  Wandelen in de Auvergne is niet enkel 'kilometers vreten', er is veel te zien aan 'petite patrimoine'!

stenen muren om perceelsgrenzen aan te geven Bono in het bos met de cabanes
cabane waar het dak vanaf is perfect bewaarde cabane

Onderweg hebben we nog een mooie pigeonnier (duiventil, zie pasen 2006) gezien. Ook in Bergonne en Gignat was het wel fijn, op de keffers na.

pigeonnier mooi huis in Gignat

Misschien is de foto van onderstaand kruis overdreven (ik heb er veel getrokken deze keer), maar het was dan ook niet voor  niets 'Allerheiligenverlof'.

in Bergonne

 

'Chaux de Pardines et grottes de Perrier', 11 km, uit Chamina 'Lembron et Pays des Couzes'

Perrier ligt slechts enkele kilometers ten westen van Issoire en dus helemaal niet ver van Mazoires.  Hoogtepunt van die wandeling waren de grotten van Perrier waar we met een omweg naartoe wandelden.  Vanuit het dorpje 'Perrier' zie je de grotten al in de verte (en in de hoogte): 

grotten van Perrier, gezien vanuit Perrier

We verlieten Perrier (ik heb geen aanwijzingen dat hier de drank 'Perrier' gebotteld zou worden) en klommen naar het basaltisch plateau van Pardines, een naburig dorp.  Onderweg kwamen we niet alleen jachthonden (weeral jachtseizoen) tegen maar ook deze kleurrijke sedimenten.  Zoiets vind ik wel mooi maar ik ken te weinig van geologie om het allemaal te kunnen begrijpen.

gekleurde sedimenten

 In Pardines kwamen we een mooi Romaans kerkje tegen:

Romaans kerkje van Pardines

Verder op onze weg hadden we zicht op Puy de Sancy (skigebied) waarvan de top al bedekt was met sneeuw: (Volgens Sandra, een aandachtige lezeres en mede-Auvergne genietster was het 'rijp' en geen sneeuw, wat eigenlijk ook wel best zou kunnen)

zicht op besneeuwde Puy de Sancy

Boven op het plateau was er een groeve, hierover heb ik geen info terug gevonden wat ze precies allemaal doen of wie ze zijn.  Naast de groeve was er ook een uitgestrekt terrein voor modelvliegtuigjes, of zo hebben we het toch begrepen, er waren op dat moment geen activiteiten. Op het plateau hadden we mooie vergezichten van 360° en we hebben er lekker gepicknickt.

groeve van Pardines lekker eten op het plateau van Pardines

Na een tochtje op het plateau was er terug de afdaling naar Perrier en kwamen we voorbij de grotten die er zijn gemaakt in de zuidelijke wand van het plateau. De grotten dateren van de préhistorie en zijn bewoond geweest tot vlak na de oorlog!  Het geheel van grotten vormt een dorp. De site behoort tot het Natura 2000 gebied waardoor het natuurlijk en cultureel patrimonium bewaard wordt.   Ook zijn er verschillende 'Cheminée de fées', zoals ik er ook gezien heb in Boudes (zie 'zomer 2005').

afdaling naar Perrier cheminée de fée
rotswoningen Lin voor een rotswoning

 

'Villeneuve, Boudes et Chalus', 9 km, uit Chamina 'Lembron et Pays des Couzes'

Villeneuve, Boudes en Chalus zijn drie mooie dorpen elk met een stempel van een vroegere locale 'heer'.  In Villeneuve Lembron is er een groot kasteel uit de Renaissance te bezichtigen en een kerkje uit de 15de eeuw, beide waren op het moment dat wij er waren gesloten.

kerje van Villeneuve Lembron kasteel van Villeneuve Lembron

Op weg naar Boudes had ik een slecht voorgevoel dat er iets zou gebeuren.  Ik dacht eerder aan een hond die ons zou lastig vallen.  Bijna aangekomen bij Boudes is Lin gevallen, haar voet omgeslaan op een ongelukkige manier.  Op het moment zelf ging het wel, we hebben de wandeling goed kunnen afmaken, maar later op de dag en ook de dagen erna heeft ze er nog veel last van gehad.

mooie panorama's mooi kruis met reliëf

Boudes is een klein wijndorpje, druiven worden niet zo veel verbouwd in de Auvergne (zie zomer 2005), maar hier heerst er een goed micro-klimaat.

Boudes, gezien vanop de zuidhelling waar de wijngaarden liggen lokaal café in Boudes

Tussen Boudes naar Chalus volgden we een pad tussen de vele wijngaarden. Het vervallen kasteel van Chalus was al van ver te zien. Idyllisch!

aanplant wijnstokken
zicht op Chalus chateau Chalus

Terug richting Villeneuve zijn we nog een mooie kapel tegen gekomen 'la chapelle castrale Sainte-Madelenie' uit de 11de eeuw.  Heel mooi gerestaureerd, de echte vertaling van 'castrale' kenden we niet maar we hadden wel een vermoeden aangezien er geen kruis of beeldje te vinden was dat naar een godsdienst verwijst.  Ik denk dat daar een hele mooie woning van gemaakt zou kunnen worden.  Bijna terug in het centrum van Villeneuve kwamen we nog voorbij een aantal volkstuintjes die gebruik konden maken van een bron, ingemetseld in een huisje,om de tuintjes te bevloeien.  Er hing een gemeentelijk politiereglement op dat het verboden was om hierin te baden, jammer...

chapelle castrale Sainte-Madeleine huisje, gemetseld rond de bron deur van het huisje is open, je ziet water van de bron

De week vakantie was snel om, helaas.  We hebben de laatste dag nog wat in de tuin gewerkt en het huisje klaargemaakt voor de winter. Het heeft deugd gedaan, goed geamuseerd, prima gezelschap, wat kan ik me beter wensen?

Voilà, terug thuis, we storten ons weer op ons werk om zo snel mogelijk de winter om te krijgen.  En in de Auvergne, ....in de Auvergne ploegde de boer ook  gewoon voort...

hij ploegde idd

 

Bono en Ann

18.11.06

Vorige Start Volgende