November 2005
Start Streekinformatie Zomer 2005 November 2005 Pasen 2006 Mei 2006 Zomer 2006 November 2006 Pasen 2007 Mei 2007 Zomer 2007 November 2007 Kerst 2007 Pasen 2008 Mei 2008 Zomer 2008 Pasen 2009 Zomer 2009 2010 2011 Contact en links Zoeken op deze website

 

Allerheiligenverlof! Maar twee dagen extra verlof nemen om 9 dagen weg te kunnen gaan!  Dat komt goed uit om nog eens richting Mazoires te bollen!  Bono achter in het koffer, Linda op de passagierszetel en weg zijn wij!  Wat heb ik hiernaar uitgekeken.  Bedoeling was om er een wandelweek van te maken en het huisje klaar te maken voor de winter zodat ik later geen vorstschade zou hebben.  Op voorhand had ik al een loodgieter gecontacteerd om purgeerkraantjes te komen zetten en om mij te tonen hoe ik de warmwaterboiler van 200 l moest aflaten.  Ik had dat al eens bekeken maar kon er toen niet aan uit.  De reis verliep goed, behalve 1,5 uur stapvoets verkeer rond Parijs, maar dat was snel vergeten toen we rond 18u30 in Mazoires toekwamen.  Ik had de auto nog maar net binnen de omheining gezet en het poortje gesloten toen er een auto stopte: buurman, monsieur Raymond!  Ik kan me niet herinneren al ooit zo uitbundig en hartelijk te zijn verwelkomd door iemand als toen door hem!  Maar hij is dan ook wel een onverbeterlijke charmeur. Een grote verrassing was het toen ik zag dat de luikjes van Julienne haar huis niet gesloten waren... zij was er ook! mijn buurvrouw uit Parijs!  We waren kompleet!  Ik voelde mij al direct terug thuis en goed in mijn vel!  Laat die vakantie maar beginnen!

Zondag 30 oktober

Op het gemak opstaan en lekker ontbijten met een goei tas koffie of drie, een perfect begin van de dag.  Linda wilde graag het skioord in Besse eens zien dus zijn we in de voormiddag richting Besse vertrokken.  De infrastructuur en de winkels zijn er uit de grond gestampt in de jaren '60, het had een verouderde aanblik en sommige appartementen waren ronduit vernield.  Echt gezellig was het er niet, ook omdat er geen volk was en de winkels dicht. We zijn snel uit Besse vertrokken richting 'Lac Pavin' in Besse-et-Saint-Anastaise.

Bij het Lac Pavin toegekomen was de zon ondertussen goed beginnen schijnen, heldere hemel, echt wandelweer dus.  We hebben er de wandeling 'Le Lac Pavin' gemaakt uit het boekje 'Volcans d'Auvergne' van de uitgeverij Chamina.  De wandeling was 6,5 km en duurde 2u30.  De uitgestippelde wandeling leidde ons rond het vulkanisch kratermeer van 1000 m in diameter, 96 m diep en 44 ha groot, en over de Puy De Monchal, die er vlakbij ligt.  Tijdens de wandeling weerklonk nog jachthoorngeschal.  Zeker naar aanleiding van de feestdag van Sint-Hubertus op 3 november? Het was een mooie wandeling, deels door loofbos, maar op een bepaald moment hadden we een uitgestrekt vergezicht op le Sancy (vulkaan) : geweldig! Teruggekomen bij het vertrekpunt zaten daar enkele vrouwen te zonnen in badkledij, het weer was dan ook erg goed!  In de zomer is hier mogelijkheid om te vissen en met bootjes op het meer te peddelen.

zicht op Lak Pavin loofbos rond Lac Pavin
zicht op Lac Pavin en Le Sancy wie heeft die steen daar gelegd?

Op de terugweg naar Mazoires zijn we nog gestopt aan een waterval, ' le cascade d'Anglard'.  Werkelijk mooi!  Bij deze weten we ook weer waar onze bilspieren zich bevinden!

cascade d'Anglard

 

Maandag 31 oktober

De weersvoorspellingen waren niet zo bijster goed.  Dan maar kortbij wandelen.  In de zomer had ik al deels de Puy de Domarège verkend, de vulkaan van Mazoires, maandag zijn we helemaal tot de top geklommen.  Heen en terug ongeveer 2,5 uur. Het viel goed mee, op zich houd ik niet zo van dennenbossen, ze zijn te donker, te doods, maar de wandelpaden waren breed zodat er veel licht was en er waren toch loofbomen/struiken tussen de dennenbomen.  Vele mooie paddestoelen hebben we gezien en ook een merkwaardige stuk vulkaanwand die blootlag, zie foto.  Degene die weet over welk gesteente het hier gaat... ik heb het alleszins niet teruggevonden in een geologisch boekje over vulkanen en hun gesteenten.  De top was wel teleurstellend, het was er begroeid met bomen, geen vergezichten!  Onderweg hebben we wel een punt gehad waar we ver konden kijken.

topografische kaart Mazoires en Puy de Domarège

 

kijken waar we zitten op de kaart Op één van de punten hadden we een mooi uitzicht
vulkanische wand, gesteente mij onbekend Bono had het er naar zijn zin

In de namiddag regende het, en véél!  Maar niet getreurd, we moesten toch gaan winkelen om eten te kopen voor de komende week en ik wou ook graag isolatiemateriaal aanschaffen om de vensters te isoleren bij vertrek. Zo zijn we dan in de namiddag naar Issoire gereden om er boodschappen te doen.  'Wij kennen ons' en op dat punt komen Linda en ik ook goed overeen: lekker en veel eten is een noodzaak voor een geslaagde vakantie! Culinaire hoogstandjes waren er niet echt bij, maar we hebben telkens wel heel lekker gekookt en gegeten!  Elke avond gezellig de openhaard aangestoken en tv gekeken, meer moet dat niet zijn. En Bono... telkens als we terug waren van een wandeling trok hij zich terug in de zetel tot het moment dat hij mij met zijn brokjes hoorde rammelen.  Moe dat hij was, hij gaf zich ook telkens ten volle.

's Avonds zou de loodgieter nog bellen om af te spreken wanneer hij langs zou komen, of althans zo had zijn vrouw het mij beloofd aan telefoon. Gewacht tot ongeveer 20u30, geen telefoon.  Dan maar zelf gebeld (na veel overredingskracht van Linda), hij was het vergeten, afspraak werd gemaakt voor woensdag in de late namiddag.

Dinsdag 1 november

Is er een betere dag dan 'Allerheiligen' om de wandeling 'Les Tumulus' te maken uit het boekje 'Monts du Cézalier' van Chamina?   Wetende dat een tumulus een soort grafheuvel is, is het enige goede antwoord : 'neen'.  We houden de stijl erin!  Een tumulus kan variëren tussen 8 en 15 meter doormeter en 0,5 tot 1,5 m hoogte (volgens de uitleg in het boekje) en dateert van 800-600 voor Christus.  Op het eerste zicht lijkt het gewoon een opeenhoping van stenen midden in de velden.  Een deel van het doorkruiste terrein was uitgeroepen tot 'Archeologische site'.  Deze wandeling startte in Laurie, was 10 km lang en duurde ongeveer 3 uur. Naast talrijke tumulussen (of wat is het meervoud/enkelvoud van dit Latijnse woord?)  hadden we nog mooie vergezichten op valleien en plateaus. Heel mooi! Ook het weer was heel goed. Geslaagd!

zicht op valleien en plateaus

 

zicht op een tumulus

 

zonder commentaar Linda gefascineerd door de 'kardinaalsmuts'

Omdat het de dag tevoren zo geregend had, hebben we nog naar eetbare paddestoelen gezocht in de weien van Mazoires, maar niks...aucune!

Woensdag 2 november

Woensdag konden we niet echt ver weggaan om een lange wandeling te maken, we verwachtten immers de loodgieter in de late namiddag.  In de voormiddag hebben we dan de wandeling 'La chapelle Sainte-Pezade', die vertrekt in Mazoires, gemaakt.  Ik had die wandeling al eens gevolgd in de zomer maar had de bedoelde kapel toen niet gevonden.  Deze keer wel, we moesten ervoor van de wandelweg afwijken om eraan te komen.

kapelleke van Mazoires

 

In de namiddag hebben we in de tuin gewerkt.  Brandnetels uitgedaan en gras gemaaid.  Voila, klaar voor de winter.  Zoals afgesproken kwam ook de loodgieter langs.  Hij bevestigde dat er aan het watercircuit twee purgeerkraantjes ontbraken maar hij had helaas geen materiaal bij om ze te zetten. Dan ook eens proberen welke zekeringen bij de warmwaterboiler hoorden.  Pats al het licht uit, verkeerd! De volgende keer had hij ze gevonden. En hoe het water aflaten van die boiler? Hij draaide aan een kraan (met een zegeltje) waaruit al snel water spoot naar alle richtingen.  Aha, gevonden, dat is hem dus, daarlangs moet ik het water aflaten. De andere kraan is een soort stopkraan, goed om weten, ik voelde mij al een stuk geruster want ik durfde niet aan die verzegelde kraan komen.  Vrijdag zou hij werkvolk sturen om die purgeerkraantjes te zetten.

' s Avonds is buurman Raymond nog langs gekomen.  Ik had een fles bessenjenever van Smeets voor hem bij. Tweemaal per week, telkens als hij in Mazoires komt, inspecteert hij mijn huisje aan de buitenkant, daar ben ik blij om, vandaar die fles.  Maar hij wou er samen van drinken, dus woensdag hebben we goed geborreld met ons drie, lekker.

Donderdag 3 november

Donderdag hebben we een wandeling gemaakt waar ik al langer van droomde om die eens samen met iemand te maken: 'Les Puys de la Vache et de Lassolas', uit 'Volcans d'Auvergne' van Chamina. Deze twee vulkanen hebben ingestorte kraters omdat de lavastroom er destijds een deel van heeft meegesleurd, de kegel heeft aan één zijde een wijde opening van de krater.  De wandeling gaat eerst  in stijgende lijn naar de kraterrand van le puy de Lassolas en dan via een doorsteek naar de kraterrand van le puy de la Vache om vervolgens van de puy de la Vache weer af te dalen.  Op de foto hieronder is een deel van een topografische kaart met daarop de wandeling aangeduid, de ingestorte kraters zijn ook goed te onderscheiden. 

De omgeving was al erg mooi en wij gingen vlot op weg.  Het eerste deel ging prima, tot we aan de beklimming van de puy de Lassolas begonnen, dat was toch wel steil en het pad bestond uit rode fijne vulkanische steentjes zonder veel begroeiing. Linda voorop, Bono en ik in haar kielzog, het was een ferme klim met aan de ene kant de afgrond van de vulkaankrater.  Na het 'O mooi!' volgde evenwel halverwege de beklimming een ander geluid dat meer trok op 'hoogtevrees', de 'afgrond lokt', 'het schuift hier'... We konden helaas niet de hele weg overzien die we nog af te leggen hadden en de schrik kreeg de bovenhand.  De suggestie 'terugkeren' werd geopperd, bang dat we een aantal meter verder misschien niet meer vooruit of achteruit zouden durven als het pad zou vernauwen.  Dus wij terug naar beneden, gelukkig zonder veel geschuif, de heldinnen van de dag!

daar durfden we nog goed klimmen

 

Hier durfden we ook nog, maar verderop niet meer..

Later waren we content om deze beslissing toen we van op de puy de la Vache zagen dat het pad dat we eerst wilden nemen verder ook nog langs de flank van de vulkaan leidt, zonder begroeiing en met kleine rode gritselsteentjes. Echt gevaarlijk zal  het waarschijnlijk niet geweest zijn, maar toch...

ter plaatse leek  het enger

We zijn dan terug gelopen naar punt 2 op het kaartje en zijn via een alternatieve weg naar 3 geklommen.  De klim was steil, maar was in een bos dus dat gaf meer vertrouwen.  Eenmaal op het kratermeer toegekomen was het uitzicht verbluffend!  Ik denk het mooiste wat ik al gezien heb.  Meestal bestaat een horizon uit een aaneenschakeling van Puys, maar hier stonden we hoog genoeg en midden in de keten van vulkanen om de vulkanen afzonderlijk te kunnen onderscheiden, écht ongelooflijk mooi.  We hebben er gepicknickt en gezond.  De wandeling verder over de kraterrand en de afdaling waren ongelooflijk mooi! écht!  We hadden een eerste horizon van la Chaîne des Puys en op het tweede plan kwamen de vulkanen van het massief van de Monts Dore.  We gaan nog eens terug om de Puy de Lassolas te beklimmen, dat staat vast!

 

 

op de voorgrond Chaîne des Puys, op de achtergrond vulkanen van de Mont Dore

Nog vermeldenswaardig is dat we op de heenweg regelmatig een rode wouw hebben gezien. De weg heen en terug was ook magnifique!

's Avonds is Julienne bij ons komen eten. We hebben alle intriges die er leven in Mazoires aanhoord, ze had er precies kop in maar eigenlijk heb ik er niet veel van begrepen!  Dat belooft voor de toekomst!

Vrijdag 4 november

Zoals afgesproken dienden de werknemers van de loodgieter zich in de voormiddag aan om twee purgeerkraantjes te installeren.  Dat verliep prima, al was het gas om te solderen op.  Hoe ze het dan gedaan hebben weet ik niet maar alleszins heb ik geen lekkages gezien.  Veel gemompel en gekreun kwam eraan te pas en een uitbrander voor de leerjongen die verantwoordelijk werd geacht voor het niet bijhebben van soldeergas.

de mannen waren daar met hun caminionnette daar hadden ze ook tijd voor

In de namiddag regende het wel fel.  We hebben dan gewandeld in de bossen rond Mazoires, in de hoop van eetbare champignons te vinden.  Bono was door het dolle: kont onder zich intrekken en weg in snel tempo, heen en weer rennen door een dik bladerdek en rondsjorren met een stuk rotte boomstronk!  Het was zijn dag!

Linda en Bono

's Avonds hadden plots geen warm water meer, ik was er niet goed van! Zoveel werkvolk over de vloer en dan geen warm water meer als resultaat!  Bah, van een domper gesproken.  Kloeke Linda heeft dan nog naar de loodgieter gebeld om te vragen wat het zou kunnen zijn.  Hij kon helaas niet meer langskomen wegens andere verplichtingen maar ik moest me geen zorgen maken, de thermostaat zou misschien afgesprongen kunnen zijn of een weerstand die het begeven had.  Ik was er niet goed van, we hebben die bedradingen eens goed bekeken maar niks gevonden wat op een thermostaat lijkt. Dan maar aan onze bricoleur in de straat vragen morgenavond.

Zaterdag 5 november

Zaterdag waren we van plan om een ferme wandeling te maken rond Ardes en Apchat.  Helaas bij het vertrekpunt aangekomen stond vermeld "chasse à Apchat!"  We hadden geen zin om te wandelen in een gebied waar men op dat moment een jachtpartij organiseerde.  We zijn dan met de auto naar 'Le Cascade d'Apchat' geweest waar we anders tijdens onze wandeling langs zouden komen mits kleine omweg.  Mooi!  Maar wegens glad hebben we niet de hele loop van de waterval kunnen volgen.  Het water heeft hier verschillende doorgangen door rotsen uitgeslepen, mooi!

cascade d'apchat

We zijn dan rond Rentières gaan wandelen, daar is het ook heel mooi! Er is daar mogelijkheid om verschillende uitgestippelde wandelingen te volgen.

's Avonds hebben we met Raymond en Julienne geborreld ten afscheid, 's anderendaags zouden we immers vertrekken.  Die avond hebben we de ramen nog goed geïsoleerd, het huisje gepoetst en de auto al deels volgeladen. Raymond had met een meettoestel nog gevonden dat twee van de drie zekeringen van de boiler gesmolten waren, opluchting en snel opgelost!

Zondag 6 november

Op tijd uit bed (7u) om het water uit de boiler en alle leidingen te laden.  Ai ai ai, wat zo eenvoudig leek toen de loodgieter het deed, bleek nu het onmogelijke te zijn.  Aan betreffende kraan draaien leverde niks op, niks niks niks, maar we hoorden wel 'kloek kloek kloek' wat er toch op wees dat er lucht in de boiler kwam en dat was de bedoeling.  Met trial and error kwamen we er niet uit!  Tot Linda op het lumineuze idee kwam om de hoofdkraan eens terug open te draaien, toen we daarna aan de purgeerkraan draaiden spoot het water langs alle kanten zodat we werkelijk met aftrekker en dweil de boel konden opkuisen.  We hebben nog op onze buik onder de pikkel gelegen waar de boiler opstaat (elektriciteit was wel uit) en met de pillamp zitten zoeken naar hoe het moest terwijl dat water maar bleef spuiten, onze kleren waren ondertussen ook doornat.  Maar toen de loodgieter er was spoot het water er ook uit, kwestie van de kraan er helemaal te kunnen afdraaien dan zou het wel goed komen en konden we het water opvangen in emmers die ondertussen al klaarstonden. We kregen de kraan er niet af, dan maar groot materiaal halen bij Julienne.  Het ging nog niet.  Julienne zag het blijkbaar niet meer zitten in onze plaats (Linda zag het ook al niet meer zitten) en ging een plaatselijke bricoleur halen die duidelijk al veel alcohol ophad en bibberde, maar hij wist het wel... de boiler was nl. al leeg!! want het klonk hol als hij erop klopte!  Dat kon toch niet, want voor elke hoeveelheid warmwater die eruit gaat wordt er koud water aangevoerd, dus leeg kon dat ding niet zijn.  Stiekem hebben we achter zijn rug de hoofdkraan weer terug dicht gedraaid!  Uiteindelijk vond hij het wel, ere aan wie ere toekomt.  De 'kloek kloek' wees er inderdaad op dat er lucht in de boiler kwam en er vloeide water weg via een afvoerleiding die aangesloten was op het toestel, voor ons dus geen afvloeiend water zichtbaar.  De loodgieter had waarschijnlijk verondersteld dat we dat toch wel wisten... dom zijn doet geen zeer.  Drie uur heeft dat ding (200 l) nodig gehad om leeg te lopen, om 12u30 zijn we pas kunnen vertrekken richting huiswaarts om om 22u30 in Hasselt te arriveren.

die verdomde kraantjes van de boiler

Ach het was fijn, met z'n tweeën in plaats van alleen met Bono.  Goed gelachen, goed gewandeld, goed gegeten, mooie natuur gezien, alles op het gemakske, écht vakantie.  Ik hoop dat Linda nog eens meegaat.

 

Vorige Start Volgende