2011
Start Streekinformatie Zomer 2005 November 2005 Pasen 2006 Mei 2006 Zomer 2006 November 2006 Pasen 2007 Mei 2007 Zomer 2007 November 2007 Kerst 2007 Pasen 2008 Mei 2008 Zomer 2008 Pasen 2009 Zomer 2009 2010 2011 Contact en links Zoeken op deze website

 

Voorjaar 2011

De vakantie in april was weer heel fijn! Op internet had ik op voorhand gevonden dat het mooi weer zou zijn en tussen de 16 en 20°C, perfect wandelweer dus.  De werkelijkheid was anders: meer dan 30°C, niet echt weer om lange wandelingen te maken, zeker niet voor een hond.  We hebben dan ons programma wat aangepast en kortere wandelingen gemaakt, geen probleem.  Fijn buiten eten in april, maak dat mee!  Voor Morilles was er te weinig neerslag, dus veel gezocht maar niets gevonden...

'Le Puy des Plattes et le Bourgeassou' (Chamina gids 'Lembron et Pays des Couzes', 6 km)

Dit was een mooie wandeling in de nabijheid van de Couze Chambon met mooie uitzichten vanop de vulkanen 'Plattes' en 'Bourgassou'!  We hebben het parcours een paar keer verlaten om caches te zoeken en om de waterval en dolmen van Saillant te bezichtigen.  Over die 6 km hebben we wel de ganse dag gedaan, fijne picknick inbegrepen :-)  Kortbij de waterval hebben we 2 geocaches gevonden, een derde kort bij de dolmen.  Om zo onnozele vondsten zijn we toch telkens weer erg verheugd!

lin met een cache waterval
een cache dolmen

 

'La Chapelle de Roche-Charles' (Chamina gids 'Monts du Cézalier, 4 km)

De kapel van Roche-Charles had ik in 2007 al eens bezocht tijdens een 'pélerinage' (bedevaart) die er jaarlijks op 15 augustus plaats vindt.  Het Mariabeeld in de kapel is de reden van de bedevaart, ze wordt uit de kapel gehaald en op een open plek in het bos gezet waar dan ook een openlucht mis wordt gevierd.  Interessant.  De geocache die er in de buurt ligt was de eigenlijke reden waarom we de wandeling deden, niet ver in afstand, maar wel vermoeiend, groot hoogteverschil en moeilijk begaanbare wegen wegens ontbreken van echte paden en rotsachtige ondergrond. De weg erheen hebben we zonder probleem gevonden, de weg terug was eigenlijk niet goed aangegeven, we zijn dan maar provisorisch terug naar boven geklommen.  'Chiens interdits', het was o.a. door weien, dus mijne Bonoman was er niet bij, misschien maar goed ook.  Mooie wandeling, mooie kapel en overal in het bos stonden kruisen (graven?), dit was blijkbaar een 'kruisweg'.  Het kerkhof en de kerk dateren van de 12 de eeuw, erg oud maar ook heel mooi.  De geocache hebben we vlot gevonden!

kapel, moeilijk bereikbaar
door weien op weg naar de kapel graven rond de kapel kapel met graven

 

'Le Bac' (Chaminia gids 'Monts du Cézalier', 4,5 km)

Deze wandeling was vooral in open landschap, voor het grootste gedeelte in landbouwgebied.  Het landschap oogde niet zo 'natuurlijk', of hoe kan ik het anders uitdrukken.  Enkel op het einde liepen we langs een kleine beek met mooie voorjaarsbloeiers.  Dit is een van de minder mooie wandelingen die ik al gemaakt heb in de Auvergne.  Och, geeft niet, dan weten we dat ook al weer.

 

 

Bezoek aan Volvic

Een bezoek aan Volvic, bekend om het mineraalwater 'Volvic' maar ook om zijn gesteente, het 'Volvic-gesteente', stond al langer op mijn lijstje.  Wegens te warm om veel te wandelen hadden we daarom besloten een dagje naar Volvic te gaan ontdekken.  Eerst bezochten we het bezoekerscentrum van het Volvic water, interessant.  Er is daar niet enkel info over de waterwinning maar ook bv over de verschillende modellen flessen door de tijd heen en je kon er Volvic water proeven met verschillende smaken.  Die fletse smaken van citroen, framboos en nog zo van dat waren niet echt mijn ding.  Ook hebben we gezien waar de eerste bron van Volvic van destijds werd aangeboord.

verschillende flessen volvic

In de namiddag bezochten we het bezoekerscentrum van 'La maison de la pierre' waar het draait om het Volvic gesteente.  Naast algemene info werd er ook een film gedraaid, de verschillende delen van de film werden getoond op verschillende locaties op het domein, dus in de groeven.  Overal in de Auvergne zijn gebouwen opgetrokken uit dit grauwe gesteente.  Het verhaal van Jean Legay-chevalier werd gebracht in de film.  Hij was in 1900 de uitbater van de groeve en als ik het verhaal mag geloven is het wel een zeer innovatieve persoon, waarop 'think out of the box' echt van toepassing is.  Onder zijn leiding is de uitbating van de groeve overgeschakeld van louter manueel werk met hamer en bijtel, naar werk met een zaag.  Essentieel voor de goede werking van deze zaag was de afkoeling ervan, dan dingt warmt natuurlijk snel op als er gesteente mee gezaagd wordt.  De druppels water die Jean Legay-Chavalir zag aan het plafond in de groeve deed hem zoeken naar de bron van dit water. Eenmaal gevonden gebruikte hij het water als koelwater. Helaas wilde de stad Volvic er niet van weten om de bron verder te exploiteren en het ontgonnen water ter beschikking te stellen aan de inwoners, dit zou pas voor later zijn.  Ook heeft Jean Legay-Chavalier ervoor gezorgd dat het spoor tot in Volvic kwam, oorspronkelijk natuurlijk voor zijne business maar uiteindelijk vaarde Volvic er zeer wel bij.  Toen zijn vrouw stierf was hij erg verdrietig en maakt hij een mooi beeldhouwwerk uit Volvic gesteente dat op haar graf werd geplaatst.  Dit zijn we even gaan checken en inderdaad, we hebben het graf, inclusief beeld, terug gevonden op het plaatselijk kerkhof waar Jean zelf, zijn vrouw en een reeks nakomelingen begraven liggen in een familiegraf.  Als je het mij vraagt zou Volvic die man wat meer op handen mogen dragen..  Ik vind dat die man een standbeeld verdient, écht, die heeft nog eens iets gedaan voor de vooruitgang en de ontwikkeling van de streek! 

filmvoorstelling bij mijnwerkersbarak graf van Jean Legay-Chevalier

Verder hebben we in Volvic nog een stadswandeling gemaakt op basis van een plan dat de toeristische dienst gegeven had maar dat ook terug te vinden is op de website van Volvic.  Dit viel eigenlijk wat tegen, ze zouden meer de nadruk mogen leggen op het Volvic water en op het gesteente, maar wie ben ik.

Er was een bijzonder en interessant winkeltje in Volvic, nl 'bij Marie'.  De dame in kwestie, waarschijnlijk al lang pensioengerechtigd, liet ons niet gewoon rondkijken in haar winkeltje met streekproducten maar gaf gewoon een rondleiding.  Een rasechte verkoopster waar je maar moeilijk wegkomt zonder iets te kopen.  Marie had ook een kaas die te rijpen lang in haar kelder, we zijn ook daar 'moeten' gaan kijken.

Marie in haar winkel op de place de l ourme, sculptuur van een kat met een muis boven een schuur (let op de details)

 

Zomer 2011

Bezoek aan Riom

Riom, ten noorden van Clermont-Ferrand, stond voor deze zomer op mijn verlanglijste om eens te bezoeken.  Het oude stadsdeel, het interessantste, ligt op een heuvel en ligt volledig binnen de 'kleine ring' van Riom.  Vroeger waren er veel gerechtshoven in Riom, nu enkel nog het hof van beroep, het is dan ook opvallend hoeveel advocatenkantoren er in dat oude stadsdeel nog gevestigd zijn!

Enigszins opvallend aanwezig is ook de historische 'Amable', die naast priester ook exorcist was. Een straat en een basiliek zijn naar hem vernoemd, hij is Rioms heilige, zelfs zijn overblijfselen zouden nog steeds in staat zijn om bezetenen te bevrijden van duivelse infiltraties, niet dat ik daar nu last van heb, maar wie weet een van mijn lezers.  Op 11 juni viert men nog steeds zijn feest met een processie.  De foto links boven is de 'basilique de St. Amable'.  In de basiliek zijn telkens kapellen ingericht, eentje daarvan is natuurlijk van St. Amable, de tweede foto van links.

basilique de saint amable kapel van st amable in de basilique

'Le Bal des Fées' uit de Chaminagids 'Lembron et Pays des Couzes', 6 km

Waarom wandelt een mens graag?  Voor de sportieve inspanning die het telkens weer is (niveauverschil), voor een wijds zicht van 360° met geweldige landschappen, voor het maken van mooie foto's?  Of om tegemoet te komen aan de drang om alle wandelingen uit de Chamina gids te maken en zodoende de streek te leren kennen?  Gelukkig heb ik een hond die mij nooit teleurstelt en graag meegaat wandelen!  Wat zou ik zonder zijn?  Deze kleinere wandeling van 6 km start in Montaigut-Le-Blanc, is 6 km en kent een hoogteverschil van zo'n 200 m.  Ze gaat deels door bossen en deels langs weien, vaak een mooi zicht op Montaigut-Le-Blanc met de oude stadskern en een gerestaureerd kasteel.

 

'Le Saillant' uit de Chaminagids 'Monts du Cézalier', 5 km

Deze wandeling, of vooral het ontdekken van de waterval in Saillant (is niet dezelfde waterval als hierboven), stond al lang op mijn lijstje.  Het is een wandeling verboden voor honden (want ze leidt door koeienweien), dus ideaal om met Marleen en Rudi, mijn bevriende buren, te maken op een warme dag, te warm om een zwarte hond grote inspanningen te laten doen.  Ik weet dat mijn buren geen neiging hebben om koeien lastig te vallen of op te jagen, dus waarom het er niet op wagen?  De autorit naar Saillant was geweldig mooi, als ik Marleen en Rudi mag geloven lijkt het er op Ierland.  En veel roofvogels, een kolfje naar Rudi's hand!  Deze wandeling kent een hoogteverschil van 200 m.  Een eerst verrassing was de 'monastère orhodoxe' op onze wandeling.  Een orthodox klooster gesticht in 1988, dus nog recent, gelegen in het gehucht 'La Traverse', de ligging ervan was destijds uitgekozen omdat ze uitnodigde tot gebed en meditatie.  Naast de mooie landschappen en de talrijke roofvogels was dan de waterval van Saillant een tweede hoogtepunt van de wandeling.  We hadden onderweg het riviertje 'Le Bonjon' al eens overgestoken en in Le Saillant maakt ze een val van ongeveer 20 meter, heel mooi.  Vanop de openbare weg kan je ze niet helemaal zien vallen.  Marleen en ik zijn op zoek gegaan naar de plaats waar de river, na haal val, terug haar weg vervolgt als beek.

mooi landschap we liepen tussen de koeien
orthodox klooster orthodox klooster
cascade ze valt vanaf de weg naar beneden de cascade na haar val

Bezoek aan de site van Gergovie

Op het plateau van Gergovie ben ik ondertussen al enkele keren geweest, zowel ter gelegenheid van 'Les Averniales' als van 'Cervolix'.  Dit keer ben ik er geweest met Marleen en Rudi om het plateau en zijn overblijfselen uit vroegere tijden te ontdekken.   Van onze reporters:

Gretig waren we ingegaan op Ann's uitnodiging om enkele dagen in het zonovergoten Mazoires te mogen verblijven.

De perfecte gastvrouw liet ons de natuurpareltjes uit de buurt zien, nooit gedacht dat er zoveel verscheidenheid zo kort bij elkaar zou liggen..We waren gewaarschuwd dat 'de roofvogels daar rond de oren vlogen', nooit gedacht dat er 's morgens een slangenarend (die normaliter erg stil is) i.p.v. een haan te horen zou zijn.  Alomtegenwoordig waren de rode wouwen en de buizerds, het was al in orde wat mij betreft, maar neen hoor, onderweg genoten we van een langsscherend meneertje blauwe kiekendief.  Uiteraard waren er ook torenvalken te zien en ook de, ongeveer even grote, sperwer.  Maar toen er nog een havik door het luchtruim gleed kon de fun voor mij niet meer op.  En vanop het zinderend hete plateau van Gergovia konden we d'r weer één waarnemen.  Wie weet, zag haar verre voorouder meer dan twee duizend jaar geleden vanop dezelfde plek hoe de Arvernische prins Vercingetorix en zijn krijgers de 'onoverwinnelijke' legioenen van Caesar van hun heuvel afjoegen waardoor de toekomstige keizer noodgedwongen met de staart tussen de benen moesten afdruipen (een ongekende vernedering voor Rome).  Het aan deze slag gewijde museum had naar mijn idee heel wat grootser mogen zijn opgevat.  Maar dit wordt in juli wel goedgemaakt door de 'archofeesten: Les Arverniales' waarbij een re-enactment groep de gebeurtenissen op kleine schaal erg levendig naspeelt...

Nog voor de liefhebbers: in Alesia (waar het einde van de Gallische Oorlogen beslecht werd) gaat volgende voorjaar een hypermodern museum open dat gewijd is aan dit thema (niet zo ver van Dijon).

Bedankt voor de fijne vakantie Ann.

Rudi

 

Marleen Rudi vrolijk op weg
restanten westelijke toegangspoort restanten westelijke vestigingsmuur restanten heiligdom

 

Bezoek aan Ambert

Ambert was mij vooral bekend van de AOC kaas 'fourme d'Ambert', die ook hier in Vlaanderen te koop is.  De GPS stuurde mij langs secundaire wegen ernaartoe, helaas, Ambert ligt nl. in de Livradois-Forez, ik hou niet zo van deze streek, te veel naaldbossen, te donker, maar Ambert was met zijn oude binnenstad wel de moeite waard.  Henri Pourrat, een bekende Franse schrijver is er geboren en Ambert was een van de eerste steden met een papierindustrie.  Ambert ligt bovendien niet ver van Thiers, beide hebben hun industrie te danken aan de kleine stroompjes waar watermolens voor voldoende energie konden zorgen.  Het meest in het oog springende gebouw in Ambert is het ronde stadhuis, uniek in Europa, het is de gerestaureerde oude graanhal van weleer.  Er zijn verschillende routes uitgestippeld om Ambert te leren kennen, ik deed de wandeling doorheen het oude stadsdeel.  Er is ook een natuurwandeling uitgestippeld, eentje door de stationswijk, eentje langs de papierindustrie en eentje langs de parken.

stadhuis, vroegere graanhal standbeeld henri pourrat
mooie gevel gotische kerk st.-jean
rue de Goye als ik me niet vergis

 

'Un pays un film, festival international', te Apchat, 29, 30 en 31 juli

In het laatste weekend van juli vond er in Apchat een internationaal filmfestival plaats.  Apchat ligt vlakbij Ardes en is in feite een zeer klein dorpje, maar.. met een eigen internationaal filmfestival.  Niet dat er veel volk was (toch niet toen ik daar was), maar ze waren er wel goed in geslaagd om van tal van landen een korte film te tonen en in sommige gevallen was ook de regisseur van de film aanwezig.  Veel films voor weinig geld, films die de grote filmzalen niet halen maar die wel indruk maakten.  Zo zag ik 'Little Fighters' uit Bosnië Herzegovina, 'La Brûlure' uit Tunesië, 'Cabidela de Galinha' uit Portugal, 'Border Crossing' uit Duitsland en 'Chinese Opera Boy' uit Hong-Kong.  5 films op ongeveer 2 uur tijd. Het publiek mocht ook stemmen op 'de beste film'.

klik op de foto voor een filmpje 

affiche van het festival te apchat:klik voor film

Ardes: stoet met praalwagens

In plaats van het jaarlijkse 'fête du mouton' wilde men eens iets anders.  Het was een weekend met festiviteiten en eentje ervan was een praalstoet.  De wagens beelden taferelen uit, ze waren opgebouwd uit papieren bloemen.  Zo was er bv een typische windmolen die de Cantal vertegenwoordigde, Ardes-sur-Couze met een zeebra, wellicht verwees dit naar de plaatselijke zoo, en Saint Eloy les Mines met een smidse.  Het valt me altijd op dat in karnavalstoeten van hier, de mensen die erin meelopen zo een triestig gezicht hebben alsof ze er spijt van hebben mee te doen, daar was dat anders, allemaal tevreden en vrolijke mensen!  Er liep daar ook een komisch muzikaal duo tussen de stoet.

molen van de Cantal zeebra van Ardes smidse van Saint Eloy les Mines komisch duo

Brocante in Blesle en in Lempdes sur Allagnon

Iets wat ik graag doe is naar brocantes gaan, zowel hier in België als in Frankrijk.  Twee brocantes waar ik niet eerder naartoe ben geweest waren die in Blesle en die in Lempdes sur Allagnon.  In Blesle heb ik niets speciaals gezien maar in Lempdes heb ik mijn slag kunnen slaan: Kim de Hert is nu van mij (met de groeten van nonkel van Grauwel).

brocante te blesle Kim de Hert

Zwemmen in Prades

Het stak al lang mijn ogen uit in de toeristische agenda van de Haute-Loire: de mooie foto's van het strand, aan de Allier, in Prades (90 km van Mazoires, 1u30 rijden).  En het was er even mooi als op de foto's, een klein en natuurlijk strand en koud water, logisch met zo een stromende rivier.  In de autotocht ernaartoe zag ik vaak aan de oevers van de Allier kleine strandjes (keienen geen zand) met vissers of mensen die er kwamen verpozen.  Er wordt ook veel gekayakt op de Allier, zo strandjes zijn dan natuurlijke mooie rustplaatsen om te picknicken.  Hopelijk vind ik nog eens een slachtoffer om met mij zo een tochtje te ondernemen!

strand in prades zwemmen in de Allier in Prades
vissen langs de Allier kayakken op de Allier

Fête patronale te Saint -  Hérent.

Met Annette en Robert ben ik een zondag naar Saint-Hérent geweest voor het dorpsfeest.  Saint-Hérent is heel mooi gelegen en heeft een uitzonderlijk mooie kerk. 

 

 Dé attractie van de dag was er het schapenhoeden maar ook het hoeden van ganzen met border collies! 

schapenhoeden met border collie ganzen hoeden met border collie

Daarnaast voerden tieners nog een kleine show met hun paarden, was er een kleine (écht kleine) brocante, werden er oude landbouwwerktuigen tentoon gesteld en werd er gedemonstreerd hoe er vroeger geploegd werd.  Omdat het rund dat normaal dienst zou doen om een of andere reden niet kon komen werd de ploeg voortgetrokken door een tractor.  Blijkbaar is dat toch wel moeilijk, twee mannen moesten de ploeg in evenwicht houden, zwaar werk. En zoals overal: il y a des travailleurs et bien sûr, beaucoup des commentateurs!  De oudere boeren zagen dat het goed was.

oud werktuig oud werktuig

 

ze zagen dat het goed was mannenwerk om zo een ploeg te bedienen veel commentaar!

 

'Fête patronale avec intervillage' te Mazoires

Het weekend na de 15de augustus is het altijd feest in Mazoires.  Ik heb dat nog niet zoveel meegemaakt. Dit jaar was het een soort 'spel zonder grenzen' tussen jongerenploegen van omliggende dorpen.  Ze waren wel inventief.  Zo werd er een zwembad gecreëerd door strobalen in de gewenste vorm tegen elkaar te zetten, daar zwarte plastiek in, vullen met water en voilà!  Er was touwtrekken (het touw brak eerst 3 keer alvorens er een winnaar was), en eieren opvangen, de eieren werden gegooid door jongeren die in een laadbak zaten.

 

touw trekken met halters elkaar van een balk afstoten en dit boven zwembad eieren opvangen
 

 

Weet je wat toch zooo deugd kan doen?

hij rolt graag door een lekker geurtje

 

Bono en Ann, 18 oktober 2011

Vorige Start Volgende