2010
Start Streekinformatie Zomer 2005 November 2005 Pasen 2006 Mei 2006 Zomer 2006 November 2006 Pasen 2007 Mei 2007 Zomer 2007 November 2007 Kerst 2007 Pasen 2008 Mei 2008 Zomer 2008 Pasen 2009 Zomer 2009 2010 2011 Contact en links Zoeken op deze website

 

Links en rechts willen lezers wel eens checken of ze het juist hebben en of mijn website gestopt is na de zomer van 2009.  De website wel (tot nu dan), mijn vakanties in de Auvergne natuurlijk niet, ik ben er nog lang niet uitgekeken en uitgewandeld.  De inspiratie om de website up-to-date te houden ontbreekt soms, noem het een 'writersblock'.  Ik heb dan maar besloten om een nieuwe webpagina te maken per jaar, deze pagina kan ik dan na elke vakantie aanvullen, het zal me moeilijk vallen om nog veel te herinneren van april.  Tevens zal ik werken met 'gastauteurs', de eerste Chinese vrijwilligers heb ik alvast gevonden.  Toekomstige medereizigers of Hollandse buren zijn alvast gewaarschuwd, men kan zich natuurlijk altijd proberen gedeisd te houden.  We zien wel wat het wordt, u weze gewaarschuwd!

Les trois vallées, uit de Chamina gids 'Monts du Cézalier'

Deze wandeling van 12 km heb ik met Linda en Bono gemaakt in april, ze startte tussen Ardes en Apchat.  Deze wandeling doorkruiste 3 valleien, la vallée de l' Allagnon, la vallée de la Bave en la vallée de l'Auze.  Onderweg hadden we nog uitzonderlijk mooie zichten op het kasteel van Léotoing en op de terrassen in de flanken van de hellingen.

 
zicht op leotoing terrassen in de flanken

Les Côtes de Lempdes, uit de Chamina gids 'Lembron et Pays des Couzes'

Deze wandeling was 9 km en startte in Lempdes-sur-Allagnon.  In de zomer van 2009 ben ik die wandeling begonnen samen met Mark V., maar afgebroken wegens té warm, in april hebben Linda, Bono en ik deze wandeling mooi afgewerkt.

 

 

Les Gorges de la Monne, uit de Chamina gids 'Chaîne des puys'

Deze sportieve wandeling startte in Olloix en was 5 km lang.  'Les Gorges de la Monne' is sinds 1979 een geklasseerde site van 300 ha omwille van het landschap dat van uitzonderlijk hoge waarde is en kent een grote diversiteit aan flora en fauna, het was ook werkelijk de moeite.  Het wandelpad kronkelde langs de rivier en soms was er niet echt sprake meer van een pad..  Deze wandeling maakten Bono en ik met Linda in april.

er was niet altijd een pad de rivier La Monne

 

Motocross les prés Pepin, tussen Ardes en Apchat

In juni was er een motocross wedstrijd om de weien tussen Ardes en Apchat (les prés Pepin).  Ik denk dat het toch een wedstrijd van enig niveau was, want te zien aan de nummerplaten kwamen de crossers van heinde en ver.  Veel ken ik er niet van en het was erg slecht weer.  Toch fijn om eens even te stoppen en te kijken.

 

Clémensat, uit de Chamina gids 'Lembron et Pays des Couzes'

Deze wandeling was 6km en startte in Saint-Floret, Bono en ik hebben deze wandeling gemaakt in juni.  Een mooi parcours en bij terugkomst in Saint-Floret city was er een officieel gebeuren, de overdracht van iets bepaald, maar het fijne ben ik niet te weten gekomen, de aangesproken agent was niet bereidwillig om wat te vertellen, moet ie weten ook..

Le Puy d'Eraigne, uit de Chamina gids 'Massif du Sancy et Artense'

Deze wandeling heb ik in juli gemaakt met Bono, ze was 7 km lang en startte in Saint-Nectaire.  Terwijl mijn ouders het 'wellness' zwembad 'Thermadore' in Saint-Nectair eens gingen uitproberen (blijkbaar een aanrader, lekker warm water, zie ook mei 2007) hebben Bono en ik een bijna ondraaglijke inspanning gedaan om deze wandeling uit te doen, het was gewoonweg te warm.  Gelukkig dat er op het einde zwemmogelijkheid was voor Bono in de plaatselijke rivier.  Toch goed van ons.

zicht op kasteel van Murol en Sancy gebergte

La chapelle-Marcousse, uit de Chamina gids 'Monts du Cézalier'

Deze wandeling heb ik in juli gemaakt, samen met Marc M, ze was 18 (achttien!) km lang met grote hoogteverschillen: laagste punt 655 m en het hoogste punt 1145 m! Deze wandeling startte in Rentières en had als 'hoogtepunt' een mooi kapelletje 'La Chapelle Marcousse'. Bono had ik bij mijn ouders gelaten, ik vreesde dat het voor hem wat te ver zo zijn, hij is tenslotte al 8 jaar en ik wist ook niet goed wat ons te wachten stond. Wat vond Marc ervan:

 Promenade de La Chapelle-Marcousse

We hadden de lat hoog gelegd voor een wandeling van 18 km met een hoogteverschil van 600m. Het weer - met wat gesluierde wolken - was ideaal om van het prachtig gevarieerd landschap te genieten. We kwamen zelfs tot vlak aan de voet van de windmolens op de hogere heuvelruggen en ook langsheen verschillende van de karakteristieke velden met verbrokkeld vulkanisch gesteente. Tijdens de picknick nabij het vervallen kerkje La Chapelle-Marcousse kwam de zon er feller door en werd het meteen warm. De volgende kilometers werden door het zonnetje toch een stuk zwaarder. Op het laatst kwamen er wat asfaltwegen aan te pas, maar deze stevige wandeling was werkelijk prachtig!

 Marc

 

chapelle marcouse
trofeeen op de poort genageld

Vélorail in Allanche

Om eens met de vélorail te rijden/fietsen stond al lang op mijn verlanglijstje en het is me gelukt om de niets vermoedende Marc M zover te krijgen deze ontspannende activiteit eens samen te doen.  Op papier zag het er onschuldig uit en konden we kiezen tussen een sportieve en een minder sportieve tocht.  Onszelf kennende kozen we voor de minder sportieve, maar die was in werkelijkheid toch niet te onderschatten.  Wat vond Marc ervan:

Le vélorail d’ Allanche

Op nog een dagje met niet te warm weer, wilden we wel eens de vélorail uitproberen vanuit het oude station van Allanche (trouwens een leuk stadje met een knappe kerk en een mooi pad langsheen de versterkte muren langs de rivier). De vélorail is een soort gocart op treinwielen. Maar dan wel met een gewicht van 150 kg, zoals ons bij het begin bij de veiligheidsinstructies werd uitgelegd. Eerst ging het vlotjes bergaf tot aan de rustplaats (na een 3-tal km) waar we met een systeem de “gocart” moesten omkeren. Na een korte wandeling naar de rivier kwam dan de terugweg. Doordat het nu lichtjes bergop ging was dit andere koek: bovenop de “gocart” moesten we ook nog ons eigen gewicht voort trappen. We kwamen dan ook met de tong op de tenen terug in het station aan na deze leuke tocht.

 Marc

In eer en geweten verklaar ik hard te hebben getrapt maar ik vermoed dat Marc toch net iets beter zijn best deed :-) waarvoor mijn hartelijke dank!  Hier wat foto's, je ziet dat hij toch nog erg levendig was op de terugweg! De wagentjes vertrokken met elk een honderdtal meter ertussen.

station van Allanche de velos of gocarts
marc trapt goed door

Geleid bezoek Boudes en wijn proeven bij Sauvat

Eens geen natuurwandeling maar een échte dorpswandeling met gids door Boudes was het eerste wat Lin en ik deden in april.  De gids toonde ons dat veel huizen op de benedenverdieping stallen hebben en dat men op de eerste verdieping woonde, dit voor de warmte en om de dieren dichtbij te hebben.  De huizen hebben ook veelal mooie overdekte terrassen op het eerste verdiep. Veel huizen zijn gekleurd en hebben geïntegreerde duiventillen. Boudes heeft een speciaal microklimaat en men heeft er nog wijngaarden.  Bij veel huizen zijn er, waar de voorgevel over gaat in het dak, versieringen.  Hoe meer gelaagd/gericheld de versiering is, hoe rijker men zou zijn.  De caves van Sauvat waren geen onbekende meer voor mij maar helaas maken ze nu de lekkere schuimwijn niet meer.

bewoning op eerste verdieping en richels aan het dak stallen op benedenverdieping

Lavaudieu

Lavaudieu is een pittoresk dorpje om wat in rond te keuvelen, er is een mooie abdijkerk met een achthoekige toren met veel muurschilderingen en beelden.  Geleide bezoeken aan de abdij zijn mogelijk.  De charme die het dorpje uitstraalt is zeker ook mee te danken aan de rivier le Sénouire. Er waren mooie kleurige huizen met houten balkonnen, een aanrader voor een namiddag genieten.

abdijkerk met achthoekige toren brug over de Senouire beelden en muurschilderingen

 

La Chaise-Dieu

Evenals Lavaudieu ligt La Chaise-Dieu aan de rivier de le Sénouire. De abdij van la Chaise-Dieu is erg bekend en jaarlijks vindt er in augustus een groot religieus muziekfestival plaats. De huizen liggen er gegroepeerd rond de abdijkerk Saint-Robert.  La Chaise-Dieu is niet zo groot maar wel goed uitgerust om toeristen te ontvangen.  De toeristische dienst heeft stadsplannen met aanduiding van de bezienswaardigheden, er zijn ook tal van rondleidingen mogelijk, de moeite!

abdij saint-robert salle de l echo speciale regenpijp
mama in de wandelgalerij

 

Le Mont Dore

Le Mont Dore is een kuur- en skioord maar was eigenlijk een tegenvaller.  In de buurt is wel van alles te zien en te doen maar in de stad zelf niet, er was niet eens een plattegrond met de bezienswaardigheden ter beschikking.  We zijn dan maar wat rondgewandeld en zijn naar de Puy de Sancy geweest, het weer was erg mistig zodat we niet met de lift naar boven zijn gegaan.

casino thermen lekker eten worsten in alle maten en soorten

 

Chaudes-Aigues

In de zomer heb ik met  mijn ouders Chaudes-Aigues bezocht.  Dit toeristisch dorpje heeft een 30-tal warmwater bronnen waarvan er een aantal voor het publiek toegankelijk zijn.  De bron 'Par' is wel de bekendste, het water is er 82°C (300 l/min) en men zegt dat het de warmste van Europa is.  De bron 'Par' zou zijn naam te danken hebben aan de beenhouwers die er hun varkens gingen epileren (pareren). Het warm water is niet enkel van thermaal nut, maar wordt ook gebruikt om de huizen te verwarmen.  Chaudes-Aigues heeft een mooi thermaal en religieus patrimonium.  Men heeft een parcours uitgezet dat langs de bezienswaardigheden leidt.  Het mag gezegd: zo een klein dorp maar erg goed voorzien om toeristen op te vangen, een aanrader!

croix de pierre de la rue Barre de l Hert chapelle des penitents souveniers
aan de bron de Par lavoir a eau chaude overal heiligenbeelden

 

Zoeken naar geocaches

Door Linda heb ik kennis gemaakt met 'geocaches'.  Op internet kan je nagaan waar er ergens 'schatten' of 'geocaches' verborgen liggen.  Dit wil zeggen, men geeft de coördinaten van plaatsen waar iets (bokaal, plastic doosje) verstopt zit.  Met een wandel GPS en de coördinaten, die erg nauwkeurig zijn (maar daarom is de GPS niet altijd nauwkeurig, ergernis), kan je dan die schatten vinden.  Er is altijd een soort logboek bij waarin je kan lezen wanneer de schat voor het eerst verborgen werd en wie ze al allemaal voor je gevonden hebben.  Er liggen ook altijd wat prullen/gadgets in het doosje, je kan er iets uitnemen maar dan moet je zelf ook iets terug leggen zodat het aantal stuks gelijk blijft.

We hebben in totaal op 6 plaatsen schatten gezocht, ze waren telkens kort bij onze wandeling of ze lagen op onze wandelroute.  Ik merk dat ik de streek toch iets of wat leer kennen want ik kon de auto altijd dichtbij parkeren zodat we slechts enkele meters te voet moesten zoeken.

1. Op de Site d' Arvie (zie ook zomer 2006) zijn we voor de eerste keer een schat gaan zoeken.  In de stenen muur achter de bron 'La Source de la Colline' had ik eigenlijk direct de schat gevonden, de tip die door de beheerder van de schat was gegeven was duidelijk.  Blij met dit eerste succes!

bron bij Arvie

2. Bij de voormalige abdij van de Cisterciënzers in Mègemont. Deze abdij is een gerestaureerd en geklasseerd monument en is in eigendom van de gemeente Chassagne, de Auvergne telt 7 abdijen van de Cisterciënzers.  Ook hier had Linda de cache direct gevonden, dankzij de goede hint van de beheerder.

abij

 

3. Op de heuvel van Montcelet nabij de gerestaureerde restanten van het fort, waar het hééél erg waaide!  Hier heeft Linda erg volhardt om de schat te vinden. Ik was niet bereid om met mijn blote handen te dabben in de kuilen met losse stenen, ik hou niet zo van slangen en ander ongedierte. Bovendien moest ik Bono vast houden, er was nog volk dat het uitzicht kwam bewonderen en er een appeltje voor de nakende dorst kwam eten.

restanten fort Montcelet Linda zoekt in de kuilen met stenen logboek invullen

 

4. 'The Little House', kortbij de kerk van Saint-Alyre-ès-Montagne.  Deze kerk is een geklasseerd monument met een mooi portaal. We hebben lang gezocht (zelfs tot 2 x toe op verschillende dagen), ditmaal had ik lederen tuinhandschoenen aan, maar niets gevonden.  De GPS veranderde ook steeds van gedachte en was niet zo correct (op bepaald moment foutmarge van 7 meter), helaas!

kerk Saint-Alyre-es-Montagne, idyllisch mooi portaal van het kerkje zoeken zonder vinden aan de stenen muur achter de kerk

 

5 In de ruïnes van het fort van Mareugheol, die eigenlijk niet voor het publiek toegankelijk (meer) zijn.  Hier was ik al eens geweest met Kristel, die er een professionele fotoreportage van gemaakt heeft.   Hier was de GPS duidelijk en hebben we de schat ook snel gevonden!

verboden toegang bij de ruines van het fort van Mareugheol onder wat losliggende stenen

 

6 Le Lac d'En-Haut in La Godivelle, het hoogst gelegen kratermeer in La Godivelle.  Hier was de GPS ook vrij duidelijk en hebben we de schat goed gevonden.

lac in Godivele onder alle stenen kijken en ... vinden

Het waren telkens grote prullen die in de caches zaten, we hebben er niets uitgenomen en dus ook zelf niets erin gelegd (ik was er wel op voorzien om iets te legge).  Wel hebben we telkens het logboek afgetekend en gekeken sinds hoelang de schat er al lag en wanneer de vorige vinder nog had afgetekend.

Cervolix

Op het 'beroemde' plateau van Gergovie (zie ook zomer 2006) vond voor de 16de keer  in het weekend van 9 en 10 oktober 'Cervolix' plaats.  Dit is een soort 'luchtshow' in ruime zin en met deelnemers uit alle Franse windstreken.  Modelvliegtuigjes, kleurige vliegers, kleine vliegtuigjes met piloot en grotere vliegtuigen, afkomstige uit Frankrijk maar ook uit het buitenland, die acrobatie deden maar ook zeilbootjes die door grote blazers werden voortbewogen.  Van ver waren de vliegers al zichtbaar. Helaas viel het de zondag wat in het water toen Lin en ik eens gingen kijken.

Veyre-Monton: troglodytes en Vierge de Monton

Op zoek naar de Vierge de Monton, die we vanaf de A75 al vaak gezien hadden, troffen Lin, Bono en ik onverwacht troglodyten aan in de steile rotsen van Monton.  Deze troglodyten hebben als woningen gediend van de middeleeuwen tot het begin van de 20ste eeuw.  Een mooie wandeling van zo'n 45 minuten leidde ons langs de 60-tal grotten die uitgehouwen waren uit de rotsen.  Sommigen waren zelfs voorzien van verdiepingen en bij andere was de voorgevel gemetseld.  Er waren grotten voor bewoning door mensen maar ook stallen, duiventillen en wijncaves (wijnstreek met o.a. Saint Verny, wat mij betreft een van de betere wijnen uit de Auvergne).  Bij de Vierge de Monton hebben we lekker gepicknickt, die Madam is 21 meter hoog en staat op een sokkel van 7 meter, ze weegt maar liefst 220 ton en ze dateert van 1869.

troglodyten troglodyten Vierge de Monton

 

Le Chemin des Bergères, uit de Chamina gids 'Lembron et Pays des Couzes' (oktober)

Deze wandeling start in Courgoul, is 9 km en kent een hoogteverschil van 417 meter!   De eerste twee uur hebben we dan ook niets anders gedaan dan geklommen op moeilijk begaanbare paden.  Af en toe moesten we er onszelf aan herinneren dat we dat wel deden voor ons plezier!  Dik afzien, maar achteraf wel tevreden. Naast vele mooie landschappen was er de 'pic de Brionnet' met de 'Chapelle de Brionnet' die op bepaalde momenten het uitzicht domineerde.  De pic de Brionnet is een basaltheuvel van 3-5 miljoen jaar oud!  Deze keer had Linda een 'leuk hebbeding' bij: een wandel GPS.  Amai dat is iets fijns!   Je kan instellen dat de GPS moet onthouden hoe je gelopen bent en later kan je dan een aantal gegevens bekijken zoals het hoogteprofiel (eerste foto links boven, hoogte in meter (vertikale as) x afstand in meter (horizontale as)), je kan de afgelegde weg ook uitzetten op kaarten (midden) en tegen hoogtelijnen (topografische kaart onder). De gegevens kloppen niet altijd perfect met het Chamina boekje maar 'who cares'?  Ik ben erg enthousiast over de toepassingen van die wandel GPS!

hoogteprofiel, niets dan klimmen en dalen!
onze wandeling op kaart ergens tussenin
/wandeling op topografische kaart /er was een kunstenaar in Courgoul

Saint-Gervazy, uit de Chamina gids 'Lembron et Pays des Couzes' (oktober)

Deze wandeling start in Vichel, is 9,5 km lang en kent een hoogteverschil (zonder de beklimming van de Montcelet meegerekend) van 213 m.  Op elke wandeling valt wel iets te beleven, mooie uitzichten, kleine of grote landschapselementen...  Op deze wandeling waren er twee ferme beklimmingen, eentje om op het plateau te komen, precies een uitgestrekte prairie, en een tweede beklimming (optioneel) om op de top van Montcelet te geraken.  Eenmaal op het plateau aangekomen zag ik dat niet direct zitten om verder te klimmen (nog eens 100 m hoogteverschil overwinnen) naar de top van de Montcelet. Aangezien er op de top nog gerestaureerde restanten van het fort van Montcelet waren, én er bovendien nog een 'schat' verstopt lag, heb ik me laten overhalen door Linda. Je ziet op de bovenste en onderste kaart goed waar we op  het plateau aankwamen en waar we verder klommen naar de top van de Montcelet, waar de schat lag.  Deze klim, net zoals de vorige, verliep deels op handen en voeten. Van zo stukken heb ik natuurlijk geen foto's want daar denk ik op dat moment niet eens aan. Boven waaide het erg en de schat zou verstopt zitten onder stenen.  Kuilen met stenen waren er wel maar ik zag dat niet zitten om met blote handen de stenen te verplaatsen, schrik voor slangen, bovendien kon ik Bono niet loslaten want er waren nog autochtonen die van het uitzicht kwamen genieten..  Linda was meer gedreven en na enig zoekwerk had ze de schat gevonden!  Voor foto's over deze cache zoektocht zie hierboven.

kaart met hoogteverschillen, je ziet het plateau met verder de klim naar Montcelet waar de schat ligt aangekomen op het plateau, montcelet met de ruine in de verte te zien
afgelegde weg /op de montcelet met een kaart van de horizon
afgelegde weg op topografische kaart, je ziet onze 2 klims in Saint-Gervazy

La Chapelle Saint-Gorgon, uit de Chamina gids 'Massif du Sancy et Artense'

Deze wandeling hebben Linda, Bono en ik gemaakt met het gedacht om het eens wat rustiger te doen die dag, de wandeling was 5,5 km, start in Compains en kent een totale stijging van 125 m.  Eerder was ik al eens aan die wandeling begonnen met Bono maar wegens teveel loslopende koeien op mijn wandelpad heb ik de wandeling toen afgebroken  Achteraf gezien ook maar goed, want het was toch wel een zware wandeling, met veel evenwichtsoefeningen, om alleen te maken.  Op verschillende plaatsen moesten we toch ietwat sportief van steen tot steen springen om over de rivier La Gazelle te geraken. Veel mooie stenen muurtjes en een prachtig kapelletje 'Saint-Gorgon' in de flank van de vallei van de rivier de Gazelle. Ronde kapelletjes zijn toch niet zo dik gezaaid.  Blijkbaar zijn er ronde kapellen voor doopsels maar ook als grafmonument om tombes en reliquien van martelaars te bewaren.  Blijkbaar was dit een kapel waar de overblijfselen van de martelaar Gorgon vroeger in werden bewaard.  De kapel is gemaakt uit vulkanisch gesteente en het dak van lauzes. In de beukenbossen met de droge bladeren op de grond beleefde Bono de tijd van zijn leven, hij werd er zowat gek van en raasde heen en weer.  Mijn hart stond stil (of ging het juist sneller kloppen) toen hij plots verdween aan de afgrond boven La Gazelle!  Hoe hij het gedaan heeft weet ik niet, ik weet niet of hij nog is kunnen stoppen maar ik dacht dat hij de afgrond van enkele meters was ingeduikeld omdat hij zo een snelheid had en ik hem niet meer had zien stoppen, plots kwam hij langs een andere kant weer aangelopen, niets mankerend.... ik dacht dat het zijn einde was, maar gelukkig had ik het fout!  Daarna zijn we nog naar La Godivelle geweest om aan Le Lac d'En- Haut nog een 'schat' te zoeken.

hoogteverschillen tijdens de wandeling begin van de wandeling in Compains
/wandeling op kaart regelmatig moesten we een hindernisje nemen
topografische kaart La Chapelle Saint-Gorgon

 

La fête du cochon

Op een jaarlijks nader te bepalen datum wordt er in Mazoires het feest van het varken gevierd.  Meestal ga ik rond Allerheiligen voor de laatste keer 'naar daar' voor de winterstop, nu was dat al in oktober en had ik het geluk het feest voor de eerste keer te kunnen meemaken.  Ik dacht dat het een volkstoeloop zou veroorzaken, maar dat was toch wel wat minder.  Een aantal boeren van het dorp, geleid door een slachter, slachtten ter plaatse een varken dat eerst aan de poten werd opgehangen en opgespannen, met behulp van een tractor, waarna het gewoonweg de keel werd overgesneden. Ik zal maar niks over het krijsende dier zelf zeggen.   Daarna werd hier dier geëpileerd door middel van een vuurke en werd de huid verder schoon gemaakt en de ingewanden eruit gehaald.  Als laatste werd het karkas in twee gesneden.  Het was natuurlijk niet dit varken dat daarna aan het spit werd gedaan, het karkas moet immers eerst nog 'versterven' alvorens het versneden kan worden.  Het is een traiteur die een grote BBQ maakte met varken aan het spit en ik kan u verzekeren dat het érg lekker was!  Wat vond Linda ervan:

Feest van “Het Varken” in Mazoires 

Zaterdag 16/10/2010 is het dan zover : een angstig, beklemmend gevoel overvalt mij : vandaag wordt het varken publiekelijk geslacht in Mazoires en deze traditie wordt vervolgd door een feestdiner en afgesloten met enkele danspasjes.

Vermits ik mij, wegens een zekere diervriendelijkheid, niet bestand weet tegen de gruwelen van dergelijke slachting, gaat Ann alleen een kijkje nemen. Ruim en kwartier later krijg ik het verlossende SMSje : “Kom maar af”. Mij van geen kwaad bewust , begeef ik mij naar de plaats des onheils. Daar is het dan, het geslachte varken. De haren worden afgebrand,het varken wordt onthoofd en op de tractorvorken omhoog gehesen. Spektakel alom !!! Met accurate bewegingen maakt de slachter het werk af en even later is het varken gekweetniethoeveelendeeld.

Nu is het tijd voor het aperitief. Gezellig met vrienden van Mazoires en omgeving en de Nederlandse buren van Ann : Frank en Lydeke.

Daarna schuiven we aan lange tafels aan in de  parochie-feestzaal  en genieten we van koninginnenhapjes met quenelles, varkensgebraad aan het spit met linzen,appeltaart en kaas.

En ondertussen wordt er  gekeuveld over koetjes en kalfjes ( het varken zelf wordt doodgezwegen) .

Als klap op de vuurpijl is er de trekking van de tombola,waarvan Ann en ik 5 loten hebben gekocht. En neen, wij hebben het niet op een akkoordje gegooid met de lotentrekker,en ja, toch winnen wij de prijs, een mand vol  Auvergnatse lekkernijen: koekjes, verschillende terrines en een flesje wijn.

Ann kwijt zich op voortreffelijke wijze van haar taak,onder luid applaus neemt zij de prijs in ontvangst samen met de gebruikelijke 2 ( of waren het er 4 ? ) kussen van de JONGE!!! voorzitter van het feestcomité. Als afsluiter kan dit tellen.

Een geslaagd,warm feestje, zonder kapsones,als je het mij vraagt. Zeker over te doen! Komen jullie ook?

Lin

Graag wil ik toch nog aanvullen (ja ik wil het laatste woord hebben, dit is trouwens mijn website):  aangezien tegenover mij aan tafel niemand bougeerde ben ik uit grote verantwoordelijkheidszin opgestaan om onze prijs in ontvangst te nemen.  Elke vorm van jaloezie m.b.t. de studentiekoze voorzitter van het jongeren feestcomité is hier geheel uit den boze. Hier wat foto's, niet voor gevoelige kijkers!

varken wordt opgespannen keel overgesneden varken onder het stroo en haren afbranden
verder haren afschroeien ziet er goed uit even wat biologie
rarara wie benne kik? zie mijn kop hier nu hangen varken overlangs zagen
varken aan het spit onze tafel met Raymond tussen zijn 2 vriendinnen Frank vraagt zich af waarom hij zo geen charmeur is zoals Raymond

 

 Bono en Ann

28.10.10

 

Vorige Start Volgende